அஸ்ஸலாமு அழைக்கும் ! உங்கள் வருகைக்கு மிக்க நன்றி! அல்லாஹ் உங்களுக்கு அருள் பாலிப்பானாக !!நன்மையை ஏவி தீமையைத் தடுப்போம் ! எப்பொழுதும் நல்லதையே நினைப்போம் ! அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி உள்ள அடியானாக இருப்போம்! எழுத்து வடிவம் மாற்றி அமைப்பது.��

செவ்வாய், டிசம்பர் 22, 2015

அதானின் வரலாறு கேள்![அவசியம் படித்து அறிந்துக் கொள்ளுங்கள்!]

அவசியம் படித்து அறிந்துக் கொள்ளுங்கள்!
அல்லாஹ்வின் திருபெயரால் ஆரம்பம் செய்கிறேன்.
அதானின்  நோக்கம் .. தொழுகைக்கு அழைப்பது . சிலர் தங்களுடைய செல் போனில் ரிங் டோனாக வைத்திருகிறார்கள் . இதை அவசியம் தவிர்க்கவும்.

அருமை சகோதர /சகோதரிகளே! அஸ்ஸலாமு அழைக்கும் ! ' நம் பள்ளிகளில் தினமும் ஐந்து வேளை  தொழுகைக்கான அழைப்பு [பாங்கு] சொல்லப்படுகிறது . அதன் வரலாறு என்ன?  ஒவ்வொரு வேளை  தொழுகைக்கும் முன்பாக பாங்கு சொல்லப்படுகிறது. இவ்வாறு சொல்லப்படும் பாங்கிற்கு எத்தனை மரியாதை செலுத்துகிறோம் என்பது கேள்விக் குறியாகத்தான் இருக்கிறது. முஅஃதின்  பாங்கு சொல்லிக் கொண்டிருப்பார். நாம் பாட்டிற்கு நமது வேலைகளை கவனித்துக் கொண்டிருப்போம். சிலர் அப்போதுதான் சுவாரஸ்யமாகவும், சிரித்துக் கொண்டும் பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள் . யாரையோ, எதற்காகவோ அழைத்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்பதாக தங்களது செயல்களில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருப்பார்கள். முன்பெல்லாம் பாங்கு சொல்ல ஆரம்பித்த உடனே ரேடியோவை ஆஃப்  செய்து விடுவார்கள் . பேசுவதை நிறுத்திக் கொள்வார்கள். அந்தக் கலாச்சாரம் இப்பொழுது மலையேறிவிட்டது.


பாங்கின் சிறப்பு பற்றி அண்ணல் நபி [ஸல்] அவர்கள் கூறியவற்றைக் கேள் . ''பாங்கு கூறுவதிலும் [தொழுகையில்] , முன் அணியில் [நிற்பதிலும்] உள்ள சிறப்புகளை ஒருவேளை மக்கள் அறிந்து கொள்வார்களானால், சீட்டு குலுக்கச் செய்து வரும் பெயரினை உரிமையாகப் பெற்று கொண்டு விடுவர்'' என்றார்கள் . மேலும், '' மறுமையில் மனிதர்களில் கழுத்து நீண்டவர்களாக -கண்ணியமிக்கவர்களாக இருப்பார்கள் எனவும் , பாங்கு சொல்பவரின் ஒலி  எவ்வளவு தொலைவு கேட்கிறதோ அவ்வளவு அவருக்கு மன்னிப்பு அளிக்கப்படுகிறது'' என்றார்கள்.

ஒரு சுவையான செய்தி .. '' தொழுகைக்கு பாங்கு கூரப்படுமாயின் , ஷைத்தான் புறமுதுகு காட்டி பாங்கின் ஒலி  தன்  செவிபடாத அளவிற்கு ஓடி விடுகின்றான். பின்னர்  பாங்கு கூறி முடிந்ததும் திரும்ப வந்து விடுகிறான். அன்றி இகாமத் சொல்லப்படுமாயின்  அப்போதும் ஓடி விடுகிறான். பின்னர் வந்ததும் மக்களுடைய  மனதில் ஊசலாட்டத்தை உண்டாக்கி விடுகிறான்.  '' இன்னதை நினையும்   '' என்று கூறி, இதற்கு முன் நினைவு வராததையெல்லாம்  [தொழுகையில்] நினைவுபடுத்தி, தான் எத்தனை ரக்  அத்துக்களை தொழுதோம் என்று அறியாத வண்ணம்  மறக்கச் செய்து விடுகிறான் '' என்று நபிகளார் சொன்னது  எத்தனை நடைமுறை  உண்மை என்பதைப் பார்த்தாயா?

பள்ளி வாசல் எதற்காக?
பள்ளிவாசலுக்கு எதிரில் இருந்தது தேநீர் கடை. முதலாளி கத்தினார் ,  ''கழுவ வேண்டிய  பாத்திரம் எல்லாம் அப்படியே கிடக்கு எங்கடா இந்த அன்வர் பயலைக் காணோம்?''
கிளாஸ் கழுவிக் கொண்டிருந்த ஒரு பொடியன் ஒருவன் , 'அவன் பள்ளிவாசல்ல தூங்கிக்கிட்டிருக்கான் முதலாளி '' என்றான். '' தொழுகைக்கு போடான்னா போறதே இல்லை. தூங்குறதுக்கு மட்டும் கரக்டா பள்ளிவாசல் போயிடுறான். அவன் வரட்டும் பேசிக்கிறேன்.''  இன்றைய பள்ளிவாசல்கள் அதிகபட்சம் இரண்டு செயல்களுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகிறது . ஒன்று தொழுகைக்காக அல்லது தூங்குவதற்காக.

தொடக்க கால இஸ்லாமிய வரலாற்றை நாம் கொஞ்சம் புரட்டிப் பார்த்தால் பள்ளிவாசல் என்பது வெறும் வழிபாட்டுத் தலமாகவோ, ஓய்வெடுக்கும் இடமாகவோ மட்டும் இருக்கவில்லை.

அறிவுக் கலைகளைக் கற்றுக் கொடுக்கக் கூடிய கேந்திரமாகவும், பொது மக்களின் பிரச்சனைகள் அலசி ஆராயப்படும் இடமாகவும், அந்தப் பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வுகள் சொல்லும் நீதிமன்றமாகவும், இறைச்சட்டங்களுக்கு ஏற்ப வாழ்வது என்று மக்களுக்கு பயிற்சி அளிக்கும்  ஆன்மீக கூடமாகவும் விளங்கியது.
நமக்கு ஏதேனும் சிக்கல்கள் துன்பங்கள் ஏறபட்டால் உடனே உறவினர்களிடமும், நெருங்கிய நண்பர்களிடமும் ஓடிச் சென்று ஒருபாட்டம் அழுது  தீர்த்து விடுவோம்.

ஆனால் நபிகள் நாயகம் [ஸல்] அவர்கள் தமக்குத் தொல்லைகள் துன்பங்கள் ஏற்பட்டபோதெல்லாம், பள்ளிக்குச் சென்று படைத்தவனைத் தொழுது உதவி கேட்பார்கள்.  இது இறைவன் மீது அண்ணலார் கொண்டிருந்த அழுத்தமான நம்பிக்கையைக்  குறிப்பதாக இருந்தாலும் கூட அவர்களின் நடைமுறை  வாழ்வுக்கும், இறையில்லத்துக்கும்  இருந்த நெருக்கமான பிணைப்பையும் புலப்படுத்துகிறது அல்லவா ?

அண்ணல் நபி [ஸல்] அவர்களின் காலத்திலும் அவர்களுக்குப்பின் வந்த கலீஃபாக்கள் காலத்திலும் பள்ளிவாசல்கள் சமூக வாழ்க்கையை நடத்திச் செல்லும் தலைமைக் கேந்திரமாக விளங்கின  . சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் வாழ்வின் அனைத்துத் துறைகளும்  அங்கேதான் வடிவமைக்கப்பட்டன.
இன்று இறையிள்ளங்களுக்கும் நமக்கும் உள்ள தொடர்ப்பை எண்ணிப் பார்க்கும்போது வருந்தாமல் இருக்க முடியாது.

அரபிக் கல்லூரிப் பேராசிரியர் ஒருவருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது நகைச்சுவையாக ஒரு நிகழ்ச்சியைக் குறிப்பிட்டார்.  அது சிரிப்புக்குரிய நிகழ்ச்சியாக மட்டுமல்ல, சிந்தனைக்குரியதாகவும் விளங்கியது.
வெளியூர் பயணி ஒருவர் பள்ளிவாசலுக்குத்  தொழ  வந்தாராம் , தொழுது முடிந்ததும் தாம் கொண்டு வந்த பையை மறதியாக வைத்து விட்டு போய்விட்டார். சிறிது நேரம் கழித்து நினைவு வந்தவராக வேகமாகப் பள்ளிக்குத்  திரும்பி வந்து பார்த்தார். பையைக் காணவில்லை . பக்கத்தில்தான் முத்தவல்லியின் [பள்ளிவாசல் தலைமை நிர்வாகியின்] வீடு . அவருடைய வீட்டிருகுச் சென்று நிலைமையை விளக்கி பையைப் பார்த்தீர்களா ? என்று விசாரித்தார் அந்தப் பயணி.
முத்தவல்லிக்கு வந்ததே கோபம்...! பயணிக்கு பதில் எதுவும் சொல்லாமல் உள்ளே இருந்த மனைவியை அழைத்தார்.
''அடியே நான் எத்தனை வருஷமா இந்த பள்ளிக்கு முத்தவல்லியா இருக்கேன்?.. '' பத்துப் பதினைந்து வருஷமா இருக்கீங்க. அதுக்கென்ன இப்போ..? இந்தப் பத்துப் பதினைந்து வருஷத்தில் ஒரு முறையாவது நான் பள்ளிவாசலுக்குப் போய்  நீ பார்த்திருக்கிறாயா?''
''அந்தப் பாக்கியம் தான் எனக்குக் கிடைக்கலியே?''
இப்பொழுது முத்தவல்லி பயணியின் பக்கம் திரும்பி ஒரு பார்வை பார்த்தார். அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொண்ட பயணி அமைதியாகத் திரும்பி விட்டாராம்.
இந்த நிகழ்ச்சி நகைச்சுவையை மட்டுமல்ல, நடைமுறையையும் எடுத்துக்காட்டுகிரதல்லவா?

அண்ணல் நபி [ஸல்] அவர்கள் அருளினார்கள்..
''பள்ளிவாசலைக் கூட்டிப் பெருக்குவது , தூய்மையாக வைத்திருப்பது , மஸ்ஜிதில்  உள்ள குப்பைக் குளங்களை வெளியேற்றுவது , பள்ளிவாசலில் நறுமணம் கமழச்  செய்வது , குறிப்பாக வெள்ளிகிழமை அன்று பள்ளிவாசலை நறுமணத்துடன் விளங்கச் செய்வது ஆகிய செயல்கள் அனைத்தும் சொர்க்கத்துக்கு இட்டுச் செல்லும் வழிகள் ஆகும் .''
ஆதாரம்.. இப்னு மாஜா ]

பள்ளிவாசலுக்குள் நுழையும் போது  பின்வருமாறு பிரார்த்திக்குமாறு அண்ணல் நபிகளார் கற்றுத் தந்துள்ளார்கள்..
''இறைவா! எனக்காக நீ  கருணையின் வாசலைத் திறந்து வைப்பாக.'' முஸ்லிம்களுக்கும், பள்ளிவாசலுக்கும் இடையே இறுக்கமான பிணைப்பு இருந்தபோது  , தனிமனித வாழ்க்கையிலும் அமைதி நிலவியது . சமுதாய வாழ்வும் சீராக இயங்கியது . தொட்ட துறைகளில் எல்லாம் முஸ்லிம்கள் முன்னேறினார்கள்.

இறைநம்பிக்கையின்- ஈமானின் சின்னமான பள்ளிவாசலை மையமாகக் கொண்டு சமூக  வாழ்க்கை இயங்கியபோது, அனைத்துச் பிரச்சனைகளுக்கும் உடனுக்குடன் தீர்வுகள் கிடைத்தன. கூட்டு முறையிலான [ஜமாஅத் ] வாழ்க்கைக்குப் பள்ளிவாசலே உயிர்நாடியாக விளங்கியதால், தடைகளை தகர்த்தெறிந்து விட்டு மக்களால் முன்னேற முடிந்தது. ஆனால் காலப்போக்கில் முஸ்லிம்களின் சமூக வாழ்க்கைக்கும் பள்ளிவாசலுக்கும் தொடர்பே  இல்லை என்ற நிலை உருவாகியது. இறைவனின் வழிகாட்டுதலை விட்டு விட்டு யார் யாரிடமோ, எங்கெங்கோ சென்று தீர்வுகளைத் தேடினார்கள். ஆன்மீக ஆட்சி  பீடமாக விளங்கிய இறையில்லங்களை இவர்கள் அனாதைகள் ஆக்கிவிட்டார்கள்.

ஆகவே பள்ளிவாசல் கட்டுவது ஆடம்பரத்திற்கோ, பகட்டுகாகவோ, ஊர்ப் பெருமையைப் பறைசாற்றுவதர்க்காகவோ அல்ல. ஏக இறைவனை மட்டுமே வணங்குவதற்கும், அவனுடைய வழிகாட்டுதலுக் கேற்ப வாழ்வை அமைத்துக் கொள்வதற்கும் ஆன்மீக பயிற்சி அளிக்கும் புனித இல்லங்கள்தாம் பள்ளிவாசல்.
இஸ்லாம் வலியுறுத்தும் முதன்மையான பண்பாடுகளில் ஒன்று பள்ளிவாசளுடன் நம் அன்றாட வாழ்வு இரண்டறக் கலந்திருக்க வேண்டும் என்பதுதான். இந்த அழகிய பண்பாட்டை நாம் பின்பற்றி நடந்தால் நம் வாழ்வில்  அன்பு தழைக்கும் , ஆன்மிகம் செழிக்கும்.
நன்றி..சிராஜுல் ஹசன்
நன்றி.. நர்கிஸ்
அல்லாஹ்  மிக்க அறிந்தவன்.



கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

Welcome to your comment!