“எல்லாம் வல்ல இறைவன் ஏன் பதிலளிக்க இவ்வளவு காலம் எடுக்கிறான் ?” — இந்தக் கேள்வியை நாம் கிட்டத்தட்ட தினமும் கேட்கிறோம். நாம் அழுதோம், வேண்டிக்கொண்டோம், விரக்தியுடன் கதறினோம்; இருந்தும் அவன் இன்னும் பதிலளிக்கவில்லை. ஏன்? ஏனெனில் அவன் தனது தெய்வீகமும் எல்லையற்ற ஞானத்தின்படியும், தனது கால அட்டவணைக்கு ஏற்ப செயல்படுகிறான் . ஆனால் நினைவில் கொள்ளுங்கள் — உங்கள் பொறுமையே உங்கள் சொர்க்கம்!
“எல்லாம் வல்ல இறைவன் ஏன் பதிலளிக்க இவ்வளவு காலம் எடுக்கிறான்?”
— பொறுமையின் பின்னால் மறைந்திருக்கும் தெய்வீக ரகசியம்
மனித வாழ்க்கையில் மிகவும் ஆழமான கேள்விகளில் ஒன்று இதுதான்:
“நான் இவ்வளவு நாட்களாக வேண்டிக்கொள்கிறேன்… இன்னும் ஏன் இறைவன் பதிலளிக்கவில்லை?”
இந்தக் கேள்வி புதியதல்ல. காலம் காலமாக மனிதன் தனது வேதனைகளின் நடுவில் வானத்தை நோக்கி இதையே கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறான். சிலர் கண்ணீருடன் கேட்கிறார்கள். சிலர் கோபத்துடன் கேட்கிறார்கள். சிலர் உடைந்த இதயத்துடன் அமைதியாக கேட்கிறார்கள்.
நாம் பிரார்த்தித்தோம்.
நாம் கதறினோம்.
நாம் நம்பிக்கையுடன் காத்திருந்தோம்.
ஆனால் பதில் தாமதமாகிறது.
அப்போது மனதில் ஒரு சந்தேகம் எழுகிறது:
“இறைவன் என்னை மறந்துவிட்டானா?”
ஆனால் உண்மை வேறு.
இறைவன் ஒருபோதும் தாமதிப்பதில்லை.
அவன் மனிதனின் அவசரத்திற்குப் பதிலாக, தனது தெய்வீக ஞானத்தின் நேரத்தின்படி செயல்படுகிறான்.
மனிதனின் நேரம் vs இறைவனின் நேரம்
மனிதன் “இப்போது” என்பதில்தான் வாழ்கிறான்.
அவனுக்கு உடனடி பதில் வேண்டும். உடனடி நிம்மதி வேண்டும். உடனடி மாற்றம் வேண்டும்.
ஆனால் இறைவன் காலத்தின் எல்லைக்குள் அடைக்கப்பட்டவர் அல்ல.
நேற்றையும், இன்றையும், நாளையையும் ஒரே பார்வையில் காண்பவர்.
நாம் இன்று ஒரு கதவைத் திறக்க வேண்டுமென்று அழுகிறோம்.
ஆனால் அந்தக் கதவுக்குப் பின்னால் நம்மை உடைக்கும் விஷயம் இருக்கலாம் என்பதை இறைவன் அறிவான்.
நாம் ஒரு ஆசை நிறைவேற வேண்டும் என்று பிடிவாதப்படுகிறோம்.
ஆனால் அது நிறைவேறினால் நம் ஆன்மா பாதிக்கப்படும் என்பதை அவன் அறிவான்.
அதனால் சில நேரங்களில் அவன் “ஆம்” என்று உடனே சொல்லமாட்டான்.
சில நேரங்களில் “இல்லை” என்றும் சொல்லமாட்டான்.
அவன் அமைதியாக காத்திருப்பான்.
ஏனெனில்,
நாம் தயாராக இல்லாத ஆசீர்வாதம் கூட ஒரு சாபமாக மாறிவிடலாம்.
இறைவனின் அமைதி — மறுப்பு அல்ல
பலர் நினைப்பது:
“இறைவன் அமைதியாக இருக்கிறான் என்றால், அவன் என்னைக் கேட்கவில்லை.”
இல்லை.
ஒரு விதை மண்ணுக்குள் புதைக்கப்படும் போது அது இறந்துவிட்டதுபோல் தெரியும்.
ஆனால் அந்த அமைதியான இருளுக்குள் ஒரு புதிய வாழ்க்கை உருவாகிக்கொண்டிருக்கிறது.
அதேபோல், இறைவன் அமைதியாக இருப்பது பல நேரங்களில் ஒரு ஆழமான வேலை நடைபெறுகிறது என்பதற்கான அடையாளம்.
நாம் பார்க்க முடியாத இடங்களில்,
நாம் புரிந்துகொள்ள முடியாத வழிகளில்,
அவன் நம்முடைய வாழ்க்கையை வடிவமைத்துக்கொண்டிருக்கிறான்.
சில கதவுகள் மூடப்படுகின்றன, ஏனெனில் இன்னும் சிறந்த கதவுகள் திறக்கப்பட இருக்கின்றன.
சில உறவுகள் விலகுகின்றன, ஏனெனில் நம் ஆன்மாவை காப்பாற்ற வேண்டியுள்ளது.
சில கனவுகள் உடைகின்றன, ஏனெனில் இன்னும் உயர்ந்த திட்டம் உருவாகிக்கொண்டிருக்கிறது.
ஏன் பொறுமை அவசியம்?
பொறுமை என்பது வெறும் காத்திருப்பல்ல.
அது நம்பிக்கையுடன் காத்திருப்பது.
ஒரு தாய் கர்ப்பமாகும் தருணத்திலேயே குழந்தையைப் பெற முடியாது.
ஒரு விதை விதைக்கப்பட்டவுடன் மரமாக மாற முடியாது.
இயற்கைக்கே ஒரு கால அட்டவணை இருக்கிறது.
அப்படியிருக்க, மனித வாழ்க்கையின் பெரிய ஆசீர்வாதங்கள் எப்படி உடனே கிடைக்கும்?
இறைவன் நம்மை வெறும் ஆசீர்வதிக்க மட்டும் விரும்பவில்லை;
அந்த ஆசீர்வாதத்தைத் தாங்கக்கூடியவர்களாக மாற்றவும் விரும்புகிறான்.
சில நேரங்களில் நாம் வேண்டுவது மாறுவதில்லை;
மாறுவது நாம்தான்.
நம்முடைய குணம் மாறுகிறது.
நம்முடைய அகம்பாவம் உடைகிறது.
நம்முடைய நம்பிக்கை ஆழமாகிறது.
நம்முடைய ஆன்மா பலமாகிறது.
அதனால்தான் காத்திருக்கும் காலம் மிகவும் முக்கியமானது.
தாமதம் என்பது தயாரிப்பு
பல பெரிய மனிதர்களின் வாழ்க்கையைப் பாருங்கள்.
அவர்கள் அனைவரும் ஒரு நீண்ட காத்திருப்பு காலத்தை அனுபவித்திருக்கிறார்கள்.
ஒரு வீரன் போருக்கு முன் பயிற்சி பெறுகிறான்.
ஒரு கலைஞன் மேடைக்கு முன் ஆயிரம் தோல்விகளை சந்திக்கிறான்.
ஒரு ஆன்மிக மனிதன் வெளிச்சத்திற்கு முன் இருளை அனுபவிக்கிறான்.
அதேபோல், இறைவன் நம்மை ஆசீர்வதிக்கும் முன் நம்மை தயார்படுத்துகிறான்.
நாம் “ஏன் இவ்வளவு தாமதம்?” என்று கேட்கும் நேரத்தில்,
இறைவன் “நீ இன்னும் பெரியதற்காக உருவாக்கப்படுகிறாய்” என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கலாம்.
கண்ணீரின் அர்த்தம்
நாம் அழும் ஒவ்வொரு கண்ணீருக்கும் அர்த்தம் உண்டு.
மனிதர்கள் மறந்துவிடலாம்.
உலகம் புரிந்துகொள்ளாமல் போகலாம்.
ஆனால் இறைவன் நம் அமைதியான கண்ணீரையும் கவனிக்கிறான்.
சில நேரங்களில் பிரார்த்தனை உடனே சூழ்நிலையை மாற்றாது.
ஆனால் அது நம்மை மாற்றத் தொடங்கும்.
முன்பு உடைந்துவிடும் அளவுக்கு பலவீனமாக இருந்த மனம்,
பின்னர் மலை போல உறுதியானதாக மாறும்.
இதுவே தெய்வீக வேலை.
“உங்கள் பொறுமையே உங்கள் சொர்க்கம்”
இந்த ஒரு வரிக்குள் மிகப் பெரிய ஆன்மிக உண்மை மறைந்துள்ளது.
பொறுமை என்பது தண்டனை அல்ல;
அது ஆன்மாவின் உயர்வு.
💡 காத்திருக்கும் காலத்தில் நாம் கற்றுக்கொள்வது: நம்பிக்கை தாழ்மை ஒப்படைப்பு உள்ளார்ந்த அமைதி இறைவனின் மீது முழு சார்பு
ஒரு மனிதன் எல்லாம் கிடைத்தபோது இறைவனை அறியாமல் இருக்கலாம்.
ஆனால் காத்திருக்கும் காலத்தில் அவன் இறைவனின் அருகாமையை உணரத் தொடங்குகிறான்.
அதனால் சில நேரங்களில் ஆசீர்வாதத்தைவிட காத்திருக்கும் பயணம் பெரியதாகிவிடுகிறது.
இறுதிச் சிந்தனை
இன்று நீங்கள் காத்திருக்கிறீர்களா?
ஒரு பதிலுக்காக…
ஒரு அதிசயத்துக்காக…
ஒரு மாற்றத்துக்காக…
ஒரு நிம்மதிக்காக…
அப்படியானால் இதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்:
இறைவன் உங்களை மறக்கவில்லை.
அவன் அமைதி கூட ஒரு பதில்தான்.
அவன் தாமதம் கூட ஒரு திட்டம்தான்.
நீங்கள் இப்போது புரிந்துகொள்ளாத பல விஷயங்களை, ஒருநாள் பின்னோக்கிப் பார்த்து புரிந்துகொள்வீர்கள்.
அப்போது நீங்கள் சொல்லுவீர்கள்:
“அவன் தாமதிக்கவில்லை…
அவன் சரியான நேரத்திற்காக காத்திருந்தான்.”
ஆகவே நம்பிக்கையை இழக்காதீர்கள்.
பிரார்த்தனையை நிறுத்தாதீர்கள்.
பொறுமையை கைவிடாதீர்கள்.
ஏனெனில் சில நேரங்களில்,
இறைவன் தரும் மிகப் பெரிய ஆசீர்வாதம் — உடனடி பதில் அல்ல;
காத்திருக்கும் போது உருவாகும் புதிய ‘நீங்கள்’ தான்.
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக
Welcome to your comment!