உலக பட்டினி தினம்: பசியின் வலியும், நம் கடமையும்!
"
📖 அறிந்து கொள்வோம்"உலக பட்டினி தினம்: பசியின் வலியும், நம் கடமையும்! "ஒரு வேளை உணவு தட்டாமல் நமக்குக் கிடைப்பது நாம் செய்த புண்ணியம் அல்ல, அது இறைவன் நமக்கு அளித்த பெரும் பாக்கியம். ஆனால், அதே வேளையில் உலகில் கோடிக்கணக்கான மக்கள் ஒரு வேளை உணவிற்காகக் கண்ணீர் வடிக்கிறார்கள் என்பதை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது."
இன்று உலக பட்டினி தினம். மனிதகுலம் சந்திக்கும் மிகப்பாரிய, மிகக் கொடூரமான சவால்களில் ஒன்றான 'பசி மற்றும் பட்டினி' குறித்து நாம் ஒவ்வொருவரும், குறிப்பாக வசதி படைத்தவர்கள் ஆழமாகச் சிந்திக்க வேண்டிய நாள் இது.
1. ஒரு வேளை பசியின் வேதனை: நாம் உணர்வது என்ன?
இறைவனின் பேரருளால் (அல்ஹம்துலில்லாஹ்) நமக்குத் தேவையான நல்ல உணவும், தூய்மையான தண்ணீரும் தடையின்றி கிடைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால், நமது அன்றாட வாழ்வில் ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காக ஒரு வேளை உணவை நாம் தவிர்க்க நேரிட்டால் என்னவாகிறது?
உடல் பலவீனமடைகிறது.
தலைச்சுற்றல், மயக்கம் போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது.
எதிலும் கவனம் செலுத்த முடியாமல் ஒருவித பதற்றமான சூழ்நிலை உருவாகிறது.
ஒரு வேளை பசியையே நம்மால் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லையெனில், நாட்கணக்கில், வாரக்கணக்கில் ஒரு பருக்கை சோறு கூட இல்லாமல், குடிக்கக் குளிர்ந்த தண்ணீரும் இன்றி வறுமையில் வாடும் மக்களின் நிலை என்ன? வறுமையின் பிடியில் சிக்கி, பசியால் அழும் குழந்தைகளின் அழுகுரல் எவ்வளவு கொடூரமானது? இதை நாம் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.
2. உலக அளவில் பசி மற்றும் வறுமையின் கொடூர முகம்
உலகம் தொழில்நுட்பத்திலும் பொருளாதாரத்திலும் எவ்வளவுதான் முன்னேறினாலும், பசி என்ற கொடுமை இன்னும் ஒழிந்தபாடில்லை. புள்ளிவிவரங்கள் காட்டும் உண்மை மிகவும் அதிர்ச்சியளிப்பதாகும்:
கோடிக்கணக்கான மக்களின் அவதி: ஆப்பிரிக்க நாடுகள், ஏமன், சிரியா மற்றும் ஆசியாவின் சில பகுதிகளில் உள்ள லட்சக்கணக்கான மக்கள் கடுமையான உணவுப் பஞ்சத்தால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.
குழந்தைகளின் நிலை: ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டால் ஒவ்வொரு நாளும் ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகள் உலகளவில் உயிரிழக்கிறார்கள். ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளின் மரணத்திற்குப் பசியே முதன்மைக் காரணமாக இருக்கிறது.
அதிகரிக்கும் வறுமை: போர், காலநிலை மாற்றம், மற்றும் பொருளாதார வீழ்ச்சி காரணமாக உலக அளவில் வசியும் பட்டினியும் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது.
3. பணக்காரர்கள் மற்றும் வசதி படைத்தவர்களின் அவசியக் கடமை
பணமும், பெரும் வசதிகளும் படைத்தவர்கள் இந்த விஷயத்தில் மிக முக்கியப் பங்காற்ற வேண்டும்.
உணவை வீணாக்குவதைத் தவிர்த்தல்: ஆடம்பரத் திருமணங்கள், விழாக்கள் மற்றும் வீடுகளில் டன் கணக்கில் உணவுகள் குப்பையில் வீசப்படுகின்றன. நாம் வீணாக்கும் ஒவ்வொரு பருக்கை உணவும், யாரோ ஒரு ஏழையின் ஒரு நாள் பசி என்பதை உணர வேண்டும்.
தர்மங்கள் (சதக்கா) செய்தல்: இறைவனின் கிருபையால் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட செல்வத்தில் ஏழைகளுக்கும் பங்குண்டு. வறுமையில் வாடும் நாடுகளுக்கும், நம்மைச் சுற்றியுள்ள ஏழை எளிய மக்களுக்கும் தாராளமாகத் தர்மங்கள் செய்ய வேண்டும்.
பசிப்பிணி ஒழிப்பு: உங்களின் செல்வத்திலிருந்து ஒரு பகுதியை ஏழைப் பிள்ளைகளின் உணவிற்காகவும், அவர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்காகவும் செலவிடுவது உங்கள் செல்வத்தைப் பெருக்குமே தவிரக் குறைக்காது.
முடிவுரை: விழிப்புணர்வு நமக்குள் மலரட்டும்!
பசியோடு வாழும் ஒரு மனிதனுக்குத் தேவைப்படும் ஒரே உதவி 'உணவு' மட்டுமே. நாம் வாழும் இந்த உலகத்தில், ஒரு மனிதன் பசியால் இறக்கிறான் என்றால் அது மனிதநேயத்தின் தோல்வி.
இறைவன் நமக்கு அளித்த நல்ல உணவு, தண்ணீர் போன்ற அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்துவோம். அதே வேளையில், பசியால் வாடும் பிற மனிதர்களின் வயிற்றை நிரப்ப நம்மால் இயன்ற உதவிகளை, தர்மங்களைச் செய்வோம் என்று இந்த உலக பட்டினி தினத்தில் உறுதியேற்போம்!
"அண்டை வீட்டார் பசியோடு இருக்கும்போது, வயிறார உண்பவன் உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளனாக இருக்க முடியாது."
உலக பட்டினி தினம் – பசியின் வேதனையை உணர்வோம்
இன்று உலக பட்டினி தினம்.
இந்த நாள் ஒரு சாதாரண நாள் அல்ல. மனித சமுதாயம் சிந்திக்க வேண்டிய ஒரு நாள். உலகில் எத்தனை கோடி மக்கள் ஒரு வேளை உணவுக்காக போராடிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள் என்பதை நினைவுபடுத்தும் நாள்.
நாம் தினமும் சாப்பிடுகிறோம். நல்ல உணவு, சுத்தமான தண்ணீர், பாதுகாப்பான வாழ்க்கை – இவை எல்லாம் அல்லாஹ்வின் அருள்.
“அல்ஹம்துலில்லாஹ்” என்று நன்றி சொல்ல வேண்டிய அருட்கொடைகள்.
ஒரு நாள் ஒரு வேளை சாப்பிடாமல் இருந்தால் கூட நமக்கு தலைசுற்றல், பலவீனம், மனஅழுத்தம், கோபம், உடல் சோர்வு எல்லாம் வருகிறது.
அப்படியானால் நாட்கள் முழுவதும் உணவின்றி வாழும் ஏழை மக்களின் நிலை என்ன?
உலகின் பல நாடுகளில் குழந்தைகள் பசியால் அழுகின்றனர்.
சில குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் செல்லாமல் வேலைக்கு செல்கின்றனர்.
சிலர் குப்பை மேடைகளில் உணவு தேடுகின்றனர்.
சில தாய்மார்கள் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு உணவு கொடுக்க முடியாமல் கண்ணீர் வடிக்கின்றனர்.
இன்று உலகத்தில் உணவு இல்லாமல் அல்ல, உணவை பகிரும் மனம் இல்லாமல் தான் பலர் பட்டினியால் தவிக்கின்றனர்.
பணம், செல்வம், வசதி பெற்றவர்கள் சிந்திக்க வேண்டும்.
நாம் சம்பாதிப்பதில் ஏழைகளுக்கும் ஒரு பங்கு இருக்கிறது.
இஸ்லாம் தர்மத்தை மிகவும் உயர்வாக கற்பிக்கிறது.
ஜகாத், சதகா, உதவி, அன்னதானம் – இவை வெறும் கடமைகள் அல்ல; மனித நேயத்தின் அடையாளங்கள்.
அல்லாஹ் நமக்கு கொடுத்த செல்வத்தில் பசியால் வாடும் மக்களின் உரிமையும் இருக்கிறது.
ஒரு ஏழைக்கு உணவு கொடுப்பது ஒரு உயிரை காப்பாற்றுவது போன்றது.
நாம் செய்ய வேண்டியது என்ன?
வீணாக உணவை எறியாமல் இருக்க வேண்டும்.
பசியால் தவிக்கும் மக்களுக்கு உதவ வேண்டும்.
குழந்தைகளின் கல்விக்கும் உணவுக்கும் ஆதரவு அளிக்க வேண்டும்.
தர்மம் செய்வதை வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாக மாற்ற வேண்டும்.
நமது குழந்தைகளுக்கும் பசியின் வேதனையை புரியவைக்க வேண்டும்.
பசி என்பது வெறும் வயிற்றின் வலி அல்ல; அது மனித மரியாதையின் அழுகை.
இன்று உலக பட்டினி தினத்தில் நாம் ஒரு முடிவு எடுக்க வேண்டும்:
“நான் சாப்பிடும் போது, பசியுடன் இருக்கும் ஒருவரை மறக்க மாட்டேன்.”
அல்லாஹ் நமக்கு கொடுத்த நன்மைகளுக்கு நன்றி சொல்லுவோம்.
பசியால் தவிக்கும் மக்களுக்கு உதவும் மனதை வளர்ப்போம்.
நமது செல்வம் மனிதர்களின் கண்ணீரை துடைக்க பயன்படட்டும்.
அல்லாஹ் எல்லோருக்கும் உணவும், அமைதியும், அருளும் வழங்குவானாக.
ஆமீன்.


கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக
Welcome to your comment!