குடும்பத்திற்காக வாழ்பவனும் - அவனது தனிமையும்: ஒரு பார்வை

  

ஆழமான கருத்தை மையமாகக் கொண்டு, ஒரு விரிவான கட்டுரை இதோ:

குடும்பத்திற்காக வாழ்பவனும் - அவனது தனிமையும்: ஒரு பார்வை

"குடும்பத்தில் எவன் ஒருவன் எல்லோரும் ஒற்றுமையாக இருக்க வேண்டும், அனைவரும் நலமுடன் இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கின்றானோ, அவன் தான் கடைசியில் யாருமே இல்லாமல் ஒதுக்கப்படுகிறான்" என்பது இன்றைய காலத்தின் கசப்பான உண்மையாக மாறி வருகிறது. அன்பும் தியாகமும் கொண்ட ஒரு மனிதன், இறுதியில் தனிமைப்படுத்தப்படுவதற்கான காரணங்களை நாம் ஆழமாகச் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

1. பொறுப்புகளைத் தன் தோளில் சுமப்பது

குடும்பத்தின் நலன் கருதி செயல்படுபவர், ஒவ்வொருவரின் தேவைகளையும் உணர்ந்து செயல்படுவார். பொருளாதாரச் சிக்கல்கள் முதல் தனிப்பட்ட மனக்கசப்புகள் வரை அனைத்தையும் தானே முன்னின்று சரிசெய்ய முயல்வார். இப்படிச் செய்யும்போது, மற்றவர்கள் அவரை ஒரு 'இயந்திரமாகவோ' அல்லது 'தீர்வு தரும் கருவியாகவோ' மட்டுமே பார்க்கத் தொடங்குகின்றனர். காலப்போக்கில், அவரது உணர்வுகளைக் கவனிக்க எவரும் முன்வருவதில்லை.

2. அதிகப்படியான எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் அறிவுரைகள்

எல்லோரும் நன்றாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பவர், இயல்பாகவே மற்றவர்கள் தவறு செய்யும்போது அதைச் சுட்டிக்காட்டுவார்.

 * "இதைச் செய்யாதே, அது உனக்கு பாதிப்பை தரும்"

 * "சேமித்து வை, எதிர்காலத்திற்கு உதவும்"

   இப்படி அவர் கூறும் நன்மொழிகள், சுதந்திரத்தை விரும்பும் மற்ற உறுப்பினர்களுக்கு 'தலையீடாக' அல்லது 'கட்டுப்பாடாக'த் தெரிகிறது. இதன் விளைவாக, அவரைத் தவிர்க்கத் தொடங்குகிறார்கள்.

3. தியாகம் என்பது கடமையாக மாறுதல்

ஒருவர் தொடர்ந்து மற்றவர்களுக்காகத் தன்னைத் தியாகம் செய்யும்போது, அந்தத் தியாகம் மற்றவர்களின் கண்களுக்கு ஒரு 'கடமையாக' மாறிவிடுகிறது.

 "அவர் இதையெல்லாம் செய்யத் தான் வேண்டும்" என்ற மனநிலை குடும்ப உறுப்பினர்களிடம் உருவாகும்போது, அவருக்குக் கிடைக்க வேண்டிய நன்றியுணர்வு (Gratitude) அற்றுப்போகிறது. நன்றியுணர்வு இல்லாத இடத்தில் அன்பு நிலைப்பதில்லை.

4. மாற்றங்களுக்குப் பழக்கப்படாத நிலை

காலம் மாறும்போது பிள்ளைகள் வளர்கிறார்கள், உறவுகளின் முன்னுரிமைகள் மாறுகின்றன. ஆனால், குடும்பத்தை நேசிப்பவர் இன்னும் பழைய பாசத்துடனும், அதே அக்கறையுடனும் இருப்பார். இந்த மாற்றத்தை ஏற்றுக்கொண்டு தன்னைத் தகவமைத்துக் கொள்ளாதபோது, அவர் மற்றவர்களிடமிருந்து அந்நியப்படுகிறார். மற்றவர்கள் தங்கள் சொந்த வாழ்க்கையை நோக்கி ஓடும்போது, அவர் மட்டும் குடும்பம் என்ற பழைய பிணைப்பைப் பிடித்துக் கொண்டு தனித்து நிற்கிறார்.

5. ஒதுக்கப்படுவதன் வலி

கடைசியில் யாருமே இல்லாமல் ஒதுக்கப்படும்போது ஏற்படும் வலி மிகக் கொடியது. "நான் யாருக்காக வாழ்ந்தேனோ, அவர்களே என்னைப் புரிந்து கொள்ளவில்லையே" என்ற எண்ணம் அவரை மனரீதியாகப் பலவீனப்படுத்தும். ஒருகட்டத்தில், அவர் அமைதியாகத் தன்னைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்கிறார் அல்லது காலம் அவரை ஒதுக்கி வைத்துவிடுகிறது.

முடிவுரை

குடும்பத்திற்காக வாழ்பவர்கள் தங்களை முழுமையாக அழித்துக் கொள்ளக் கூடாது. மற்றவர்களுக்கு அன்பு செலுத்துவதோடு, தற்போதைய காலத்திற்கு ஏற்ப தங்களை மாற்றிக் கொள்வதும், தங்களுக்கென்று ஒரு தனிப்பட்ட உலகத்தை (Personal Space) உருவாக்கிக் கொள்வதும் அவசியம். அன்பு என்பது ஒருவழிப் பாதையாக இல்லாமல், பரஸ்பரம் இருபுறமும் பயணித்தால் மட்டுமே அத்தகைய தியாகிகளுக்குத் தகுந்த மரியாதை கிடைக்கும்.