அஷ்-ஷேக் கோவை அய்யூப் அவர்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மீது ஸஹாபாக்கள் (நபித்தோழர்கள்) கொண்டிருந்த அளவற்ற அன்பையும், மறுமையில் அவர்களைப் பிரிந்துவிடுவோமோ என்ற அவர்களின் கவலையையும் பற்றி விளக்குகிறார்.
* அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் (ரலி) அவர்களின் கண்ணீர்: சொர்க்கவாசி என்று நன்மாராயம் சொல்லப்பட்ட அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள், நபிகளாரின் மறைவுக்குப் பின் ஒருமுறை உயர்தர பேரீச்சம்பழங்களைப் பார்த்தபோது அழத் தொடங்கினார்கள். அதற்குக் காரணம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் உயிரோடு இருந்த காலத்தில் இத்தகைய உயர்தர பேரீச்சம்பழங்களைக் கண்ணால் கூட பார்க்காமல் பசியோடு மறைந்துவிட்டார்களே" என்ற நினைப்புதான் .
* நமது வாழ்க்கை முறை: இன்றைய காலத்தில் நாம் பல வகையான உணவுகளை உண்டு மகிழ்கிறோம். ஆனால், அன்றைய ஸஹாபாக்கள் மிகக் குறைந்த உணவோடு பசியும் பட்டினியுமாக வாழ்ந்ததை நாம் என்றாவது நினைத்துப் பார்த்து அழுதிருக்கிறோமா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறார் .
* சவ்பான் (ரலி) அவர்களின் கவலை: சவ்பான் (ரலி) என்ற தோழர் ஒருமுறை முகம் வாடி அழுதுகொண்டே நபிகளாரிடம் வந்தார். அதற்குக் காரணம், "மறுமையில் நீங்கள் சொர்க்கத்தின் உயர்ந்த அந்தஸ்தில் இருப்பீர்கள், நாங்கள் சாதாரண நிலையில் இருப்போம். ஒருவேளை எங்களால் உங்களைப் பார்க்க முடியாமல் போய்விடுமோ, உங்களைப் பிரிந்துவிடுவோமோ" என்ற அச்சம்தான் .
* குர்ஆன் வசனம் மூலம் ஆறுதல்: சவ்பான் (ரலி) அவர்களின் கவலையைப் போக்க அல்லாஹ் ஒரு வசனத்தை (4:69) இறக்கினான். அதன்படி, யார் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் கட்டுப்பட்டு நடக்கிறார்களோ, அவர்கள் மறுமையில் நபிமார்கள், சித்திக்கீன்கள், ஷுஹதாக்கள் மற்றும் ஸாலிஹீன்களுடன் இருப்பார்கள் என்று உறுதி அளிக்கப்பட்டது .
இந்த வீடியோவின் இறுதிச் செய்தியாக, நாமும் நபிகளாரின் மீதும் மறுமையின் மீதும் இத்தகைய உண்மையான அன்பையும் கவலையையும் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தப்படுகிறது .
ஸஹாபாக்களுக்கு இருந்த கவலை
நிச்சயமாக, அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் (ரலி) அவர்களின் அந்த நெகிழ்ச்சியான நிகழ்வையும், இன்றைய நமது வாழ்க்கை முறையையும் ஒப்பிட்டு ஒரு விளக்கமான கட்டுரை இதோ:
வாழ்வாதாரத்தின் பெருக்கமும் வற்றிப்போன நன்றியுணர்வும்
இஸ்லாமிய வரலாற்றில் 'பத்து சொர்க்கவாசிகள்' (அஷ்ரதுல் முபஷ்ஷரா) என்று நன்மாராயம் சொல்லப்பட்டவர்களில் ஒருவர் அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் (ரலி). மிகப்பெரும் செல்வந்தராக இருந்தபோதிலும், அவரது உள்ளம் எப்போதும் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களின் எளிமையையும் தியாகத்தையுமே சுற்றிக் கொண்டிருந்தது.
ஒருமுறை அவரது உணவின் முன்னால் உயர்தர பேரீச்சம்பழங்கள் வைக்கப்பட்டபோது, அவர் விம்மி விம்மி அழத் தொடங்கினார். அங்கிருந்தவர்கள் காரணத்தைக் கேட்டபோது, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வுலகை விட்டுப் பிரியும் வரை ஒருபோதும் வயிறு நிறைய உண்டதில்லை. அவர்களுக்குக் கிடைக்காத இந்த உயர்தர உணவுகள் இன்று எனக்குக் கிடைக்கிறதே, எனது நன்மைகளுக்கான கூலியை அல்லாஹ் இங்கேயே தந்துவிட்டானோ?" என்று அஞ்சி அழுதார்.
1. ஸஹாபாக்களின் மனநிலை: அச்சமும் அன்பும்
ஸஹாபாக்களின் வாழ்க்கை முறை என்பது வெறும் வறுமை சார்ந்தது மட்டுமல்ல; அது அதீத இறையச்சம் சார்ந்தது.
* பகிர்ந்துண்ணுதல்: ஒரு பேரீச்சம்பழத்தை இருவர் பகிர்ந்துண்ட காலங்கள் உண்டு.
* பசியின் வலி: பல நாட்கள் அடுப்பு எரியாத வீடுகளில் வாழ்ந்தும், அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் முறையிட்டதில்லை.
* நபி மீதான நேசம்: தான் உண்ணும் ஒவ்வொரு கவளம் சுவையான உணவும், தனது தலைவருக்குக் கிடைக்கவில்லையே என்ற ஏக்கம் அவர்களை அழ வைத்தது.
2. இன்றைய நிலை: அருட்கொடைகளின் குவியலில் நாம்
இன்று நமது தட்டுகள் வண்ணமயமான உணவுகளால் நிரப்பப்பட்டுள்ளன. கண்டம் தாண்டி வரும் பழங்கள், பலவிதமான தானியங்கள் என சொகுசு வாழ்க்கையில் நாம் மூழ்கியிருக்கிறோம். ஆனால், ஸஹாபாக்களுக்கு இருந்த அந்த 'உள்ளத்தின் மென்மை' நம்மிடம் இருக்கிறதா என்பதுதான் கேள்வி.
* குறை சொல்லும் குணம்: உணவில் உப்பு கூடிவிட்டாலோ அல்லது சுவை குறைந்தாலோ சண்டையிடும் நிலைக்கு நாம் தள்ளப்பட்டிருக்கிறோம்.
* வீணடித்தல்: திருமண விசேஷங்களிலும், விருந்துகளிலும் குப்பைத் தொட்டிகளுக்குச் செல்லும் உணவின் அளவு, பல நாடுகளின் பசியைப் போக்கப் போதுமானது.
3. நன்றியுணர்வு (ஷுக்ரு) எனும் மாமருந்து
"நீங்கள் எனக்கு நன்றி செலுத்தினால், உங்களுக்கு நான் இன்னும் அதிகப்படுத்துவேன்" (குர்ஆன் 14:7) என்பது இறை வாக்கு.
* உணவின் மகத்துவம்: நாம் உண்ணும் ஒவ்வொரு பருக்கையும் பலருடைய உழைப்பாலும், அல்லாஹ்வின் கருணையாலும் நம்மிடம் வந்து சேருகிறது.
* திருப்தி (கனாஅத்): இருப்பதை வைத்து மனநிறைவு கொள்வதுதான் உண்மையான செல்வம். ஸஹாபாக்கள் பசியில் இருந்தபோது காட்டிய பொறுமையை விட, நாம் வசதியாக இருக்கும்போது காட்ட வேண்டிய நன்றியுணர்வு மிகப்பெரிய கடமையாகும்.
4. நாம் செய்ய வேண்டியவை என்ன?
அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் (ரலி) அவர்களின் கண்ணீர் நமக்கு சில பாடங்களைக் கற்றுத் தருகிறது:
* உணவை மதியுங்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் உணவை ஒருபோதும் குறை சொன்னதில்லை. பிடித்தால் உண்பார்கள், பிடிக்காவிட்டால் மெளனமாகத் தவிர்ப்பார்கள்.
* பசியுள்ளோரை நினையுங்கள்: நாம் ருசியாக உண்ணும்போது, அண்டையூரில் அல்லது உலகெங்கும் பசியால் வாடும் மக்களை நினைத்துப் பார்த்து, அவர்களுக்கு நம்மால் இயன்ற உதவியைச் செய்ய வேண்டும்.
* அதிகம் துதியுங்கள்: ஒவ்வொரு வேளை உணவுக்குப் பிறகும், "எங்களுக்கு உணவளித்து, நீர் புகட்டி, எங்களை முஸ்லிம்களாக ஆக்கிய அல்லாஹ்வுக்கே புகழனைத்தும்" என்று மனதாரக் கூறுங்கள்.
முடிவுரை:
அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் அழுதது, தன்னிடம் வசதி இருப்பதற்காக அல்ல; மாறாக அந்த வசதி தன்னை இறைவனை விட்டுத் தூரமாக்கி விடுமோ என்ற அச்சத்தினால். இன்று நாம் வசதிகளைக் கண்டு மகிழ்வதில் தவறில்லை, ஆனால் அந்த வசதிகள் நம்மை அகந்தை கொண்டவர்களாகவோ அல்லது மற்றவர்களைக் குறை சொல்பவர்களாகவோ மாற்றிவிடக் கூடாது.
இன்று நாம் உண்ணும் ஒவ்வொரு உணவும் ஒரு தேர்வு (Test). இதில் நாம் நன்றி செலுத்துகிறோமா அல்லது குறை கூறுகிறோமா என்பதில்தான் நமது வெற்றியுள்ளது.
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக
Welcome to your comment!