உயிரைத் தந்த தியாகங்கள்: அன்று ரத்த சாட்சிகள், இன்று தூக்கத்திற்கு அடிமைகள்!

 

 ஃபிர்அவுனின் மனைவி ஆசியா (ரலி) மற்றும் அவரது பணிப்பெண் மாஷிதா ஆகியோரின் ஈடு இணையற்ற தியாகத்தைப் பற்றியது. இஸ்லாமிய வரலாற்றில் அவர்கள் தங்கள் நம்பிக்கையை (ஈமான்) காக்க எதிர்கொண்ட சோதனைகளை இந்த சிறிய  கட்டுரை விளக்குகிறது.

 சுருக்கமான  விவரங்கள் இதோ:

 * மாஷிதாவின் உறுதி: ஃபிர்அவுனின் மகளுக்குத் தெரியாமல் மாஷிதா இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். ஒருமுறை அவர் "உன் தந்தையையும் என்னையும் படைத்த அல்லாஹ்வை நான் வணங்குகிறேன்" என்று கூறியபோது, விஷயம் ஃபிர்அவுனிடம் சென்றது .

 * ஃபிர்அவுனின் தண்டனை: ஃபிர்அவுன் கோபமடைந்து, மாஷிதா மற்றும் அவரது மூன்று குழந்தைகளையும் அழைத்து வரச் செய்தான். ஒரு பெரிய பாத்திரத்தில் எண்ணெய் ஊற்றி அதைக் கொதிக்க வைத்தான் .

 * பிள்ளைகளின் தியாகம்: இஸ்லாத்தை கைவிடுமாறு ஃபிர்அவுன் மிரட்டினான், ஆனால் மாஷிதா மறுத்துவிட்டார். இதனால் ஃபிர்அவுன் அவரது முதல் குழந்தையை கொதிக்கும் எண்ணெயில் போட்டான்; குழந்தையின் சதை எலும்பிலிருந்து பிரியும் அளவுக்கு அது கொதித்தது . தொடர்ந்து இரண்டாவது குழந்தையும் அதேபோல் கொல்லப்பட்டது .

 * கடைசி விருப்பம்: இறுதியில் பால் குடிக்கும் பச்சை குழந்தையைத் தூக்கிப் போட முயன்றபோது, மாஷிதா ஒரு கோரிக்கையை வைத்தார். "நாங்கள் அனைவரும் இறந்த பிறகு, எங்கள் அனைவரின் எலும்புகளையும் ஒரே கபரில் (மண்ணறையில்) அடக்கம் செய்ய வேண்டும்" என்று கேட்டார்.

 * தெய்வீக மணம்: அவர்கள் அனைவரையும் கொன்ற பிறகு, ஃபிர்அவுன் சொன்னபடியே செய்தான். அந்த மண்ணறையில் இருந்து கஸ்தூரி போன்ற நறுமணம் வீசியதாக வரலாறு கூறுகிறது .

முன்னோர்கள் இஸ்லாத்துக்காகப் பெரும் தியாகங்களைச் செய்துள்ளனர். அவர்களைப் போல நாம் இஸ்லாத்திற்குப் பெருமை சேர்க்காவிட்டாலும், நம்முடைய செயல்களால் யாரும் இஸ்லாத்தை வெறுக்கும் நிலை ஏற்படக்கூடாது என்பதே இந்த முக்கிய கருத்தாகும் .

இன்னும் விளக்கமாக பார்ப்போம்.

ஃபிர்அவுனின் மனைவி ஆசியா (ரஹ் ) மற்றும் அவரது பணிப்பெண் மாஷிதா ஆகியோரின் ஈடு இணையற்ற தியாகத்தைப் பற்றியது. இஸ்லாமிய வரலாற்றில் அவர்கள் தங்கள் நம்பிக்கையை (ஈமான்) காக்க எதிர்கொண்ட சோதனைகள் .

இன்று நம் நிலை எப்படி இருக்கிறது ? நம் ஈமான் எப்படி இருக்கிறது ? நமக்கு சிறிய சோதனைகள் வந்தால் , பூமிக்கும் , வானத்துக்கும் குதிக்கிறோம்.

' அல்லாஹ்வுக்கு நாம் தான் கிடைத்தோமா என்று அழுது , புலம்பி தள்ளுகிறோம். அன்று அந்த இருவரின் தியாகத்தை நினைத்தால் இன்று கண்களிருந்து இரத்த கண்ணீர் வருது.நம்மளால பஜர் நேர தொழுகையில் தூக்கத்தை தியாகம் செய்ய மனம் வரவில்லை.

இன்னும்  நம்மை குறித்து சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

நிச்சயமாக, ஆசியா (ரஹ் ) மற்றும் மாஷிதா (ரஹ் ) ஆகியோரின் தியாகங்களையும், இன்றைய நம் பலவீனமான ஈமானையும் ஒப்பிட்டு, மனதை உருக்கும் வகையில் ஒரு கட்டுரை இதோ:

உயிரைத் தந்த தியாகங்கள்: அன்று ரத்த சாட்சிகள், இன்று தூக்கத்திற்கு அடிமைகள்!

இஸ்லாமிய வரலாறு என்பது வெறும் வெற்றிகளால் எழுதப்பட்டது மட்டுமல்ல; அது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாலும் (ஈமான்), கண்ணீராலும், ரத்தத்தாலும் செதுக்கப்பட்டது. அந்த வரலாற்றின் பக்கங்களில் அழியாத சுவடுகளாக இருப்பவர்கள் ஃபிர்அவுனின் மனைவி ஆசியா (அலை) மற்றும் அவரது பணிப்பெண் மாஷிதா (ரஹ் ).

நெருப்பிலும் நிலைத்த ஈமான்: மாஷிதா (ரஹ் )

மாஷிதா ஒரு சாதாரணப் பணிப்பெண் அல்ல. ஃபிர்அவுனின் மகளுக்குத் தலை சீவிவிடும் வேலையில் இருந்தபோது, தவறுதலாகக் கீழே விழுந்த சீப்பை எடுக்கும்போது "பிஸ்மில்லாஹ்" என்று இறைவனின் பெயரை உச்சரித்தவர். அதுவே அவரது சோதனையின் தொடக்கமானது.

தன் கண் முன்னால் தன் பச்சிளம் குழந்தைகள் கொதிக்கின்ற எண்ணெய்க் கொப்பரையில் வீசப்பட்டதைக் கண்டார். ஒரு தாயின் இதயம் எவ்வளவு துடித்திருக்கும்? ஆனால், ஈமான் அந்தத் துடிப்பை விட வலிமையாக இருந்தது. பாலில் ஊறிய தன் குழந்தையே, "தாயே! பொறுமையாக இருங்கள், நாம் சத்தியப் பாதையில் இருக்கிறோம்" என்று பேசிய அதிசயம் நிகழ்ந்தும், மாஷிதா (ரஹ் ) அவர்கள் தன் கொள்கையை விட்டுக் கொடுக்கவில்லை. இறுதியில் அவரும் அதே கொப்பரையில் வீசப்பட்டார். அவர் மடிந்தபோது வெளிப்பட்ட நறுமணம் இன்றும் சொர்க்கத்தின் நுழைவாயிலில் வீசிக்கொண்டிருக்கிறது.

அரண்மனை சுகத்தைத் துறந்த ஆசியா (ரஹ் )

உலகிலேயே மிகப்பெரிய அதிகாரம், செல்வம், அந்தஸ்து என அனைத்தும் ஆசியா (அலை) அவர்களிடம் இருந்தது. ஆனால், "ஃபிர்அவுனே ரப்பு" என்பதை அவர் ஏற்கவில்லை. "அல்லாஹ்வே என் ரப்பு" என்று அவர் முழங்கியபோது, சித்திரவதைகள் எல்லை தாண்டின.

வெயிலில் கிடத்தப்பட்டு, கைகால்கள் ஆணியால் அடிக்கப்பட்டு, நெஞ்சில் பாறை ஏற்றப்பட்டபோதும் அவர் கேட்டது ஒன்றுதான்:

 "என் இறைவா! எனக்காக உன்னிடத்தில் சொர்க்கத்தில் ஒரு வீட்டை எழுப்புவாயாக!"

அவரது புன்னகை ஃபிர்அவுனைத் தோற்கடித்தது. உலக இன்பங்களை விட இறைவனின் திருப்தியே மேலானது என்பதை அந்த மகதி உலகுக்கு நிரூபித்தார்.

இன்று நம் நிலை என்ன?

அன்று அவர்கள் நெருப்பிலும், ஈட்டியின் முனையிலும் ஈமானைக் காத்தனர். இன்று நாமோ ஏர்கண்டிஷன் அறையில், மென்மையான மெத்தையில் படுத்துக்கொண்டு ஃபஜ்ர் தொழுகையைக் கூட நிறைவேற்ற முடியாமல் கிடக்கிறோம்.

 * சிறு சோதனைகளும் பெரும் கூச்சல்களும்:

   நமக்கு ஒரு சிறு பண நஷ்டமோ அல்லது உடல்நலக் குறைவோ ஏற்பட்டால், உடனே "அல்லாஹ்வுக்கு நான் தான் கிடைத்தேனா?" என்று கேட்கத் துணிகிறோம். விதியைப் பழிப்பதும், இறைவனிடம் முறையிடுவதும் நம் வாடிக்கையாகிவிட்டது. ஆசியா (ரஹ் ) அவர்களின் நெஞ்சில் பாறை இருந்தபோது அவர் இறைவனைப் புகழ்ந்தார்; நாம் ஒரு முள் குத்தினால் கூட இறைவனைத் தூற்றுகிறோம்.

 * தியாகம் செய்ய மறுக்கும் மனது:

   அவர்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்தார்கள்; நம்மால் ஒரு ஐந்து நிமிடம் தூக்கத்தைத் தியாகம் செய்ய முடியவில்லை. அவர்கள் சொர்க்கத்திற்காக உலகத்தைத் துறந்தார்கள்; நாமோ உலகத்திற்காக மறுமையைத் துறந்து கொண்டிருக்கிறோம். நம் கண்ணீர் இன்று உலக இழப்புகளுக்காகத் தான் வடிகிறதே தவிர, நம் பாவங்களை நினைத்தோ அல்லது ஈமானின் பலவீனத்தைக் கண்டோ வடிவதில்லை.

முடிவுரை: மீளப்போவது எப்போது?

ஆசியா (ரஹ் ) மற்றும் மாஷிதா (ரஹ் ) ஆகியோரின் வரலாற்றைப் படிக்கும்போது நம் கண்களில் ரத்தக் கண்ணீர் வருவது இயல்புதான். ஆனால், அந்தக் கண்ணீர் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும்.

ஈமான் என்பது வெறும் நாவால் சொல்லும் வார்த்தையல்ல; அது செயலில் காட்ட வேண்டிய உறுதி. சோதனைகள் வரும்போது பொறுமையைக் கடைப்பிடிப்பதும், இன்பங்களின் போது இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்துவதுமே உண்மையான முஃமினின் அடையாளம்.

வாழுங்காலத்திலேயே சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தை நுகர்ந்த அந்தப் பெண்களின் பாதையில் நாமும் பயணிக்க வேண்டாமா? இனியாவது சிறு சோதனைகளுக்காகப் புலம்புவதை நிறுத்திவிட்டு, நம் ஈமானை உறுதிப்படுத்துவோம். நம் தொழுகைகளையும், வணக்கங்களையும் தியாக உணர்வுடன் நிறைவேற்ற முன்வருவோம்.

மாற்றம் இன்ஷாஅல்லாஹ் 

முதலில் நம்மிடமிருந்து துவங்கவேண்டும். இன்ஷாஅல்லாஹ் பிறகு நீங்கள் ...!