ஒரு மாநிலத்தில் அரசு அதிக அளவில் கடன் வாங்கி குவித்தால்,

ஒரு மாநிலத்தில் அரசு அதிக அளவில் கடன் வாங்கி குவித்தால், அது மாநிலத்தின் பொருளாதாரத்தையும், சாமானிய மக்களையும் பல வழிகளில் பாதிக்கும். தமிழ்நாடு போன்ற ஒரு வளர்ந்த மாநிலத்தில் கூட, அதிகரித்து வரும் கடன் சுமை எதிர்காலத்தில் சில சவால்களை உருவாக்கும்.

​அரசு கடன் வாங்கும்போது என்ன ஆகும், அதனால் மக்களுக்கு ஏற்படும் பாதிப்புகள் என்ன என்பதை விரிவாகப் பார்ப்போம்:

​1. விலைவாசி ஏறுமா? (Inflation)

​ஆம், மறைமுகமாக விலைவாசி உயர வாய்ப்புள்ளது.

​வரிகள் அதிகரிப்பு: அரசாங்கம் வாங்கிய கடனையும் அதற்குரிய வட்டியையும் அடைக்க கூடுதல் வருமானம் தேவைப்படும். இதற்காக அரசு பெட்ரோல், டீசல் மீதான வரிகள், முத்திரைக் கட்டணம், சொத்து வரி, வணிக வரிகள் போன்றவற்றை உயர்த்தும்.

​போக்குவரத்துச் செலவு உயர்வு: பெட்ரோல், டீசல் வரிகள் உயர்ந்தால், பொருட்கள் கொண்டு செல்லும் போக்குவரத்துச் செலவு அதிகரிக்கும். இது காய்கறிகள், மளிகைப் பொருட்கள் முதல் அனைத்து அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலையையும் உயர்த்தும் (ப பணவீக்கம்/Price Rise).

​2. மக்களுக்கு ஏற்படும் முக்கிய தீமைகள்

​வட்டி கட்டவே பெரும் பணம் செலவாகும்

​மாநில அரசுக்கு வரும் வரி வருவாயில் ஒரு பெரும் பகுதி வாங்கிய கடனுக்கு வட்டி செலுத்துவதற்கே சென்றுவிடும். இதனால், மக்களுக்கான நலத்திட்டங்களுக்கு செலவிட அரசிடம் போதிய பணம் இருக்காது.

​வளர்ச்சிப் பணிகள் தங்குதடைபடும் (Capital Expenditure)

​கடன் சுமை அதிகரிக்கும் போது அரசு புதிய சாலைகள், பாலங்கள், அரசு மருத்துவமனைகள், பள்ளிகள் மற்றும் பேருந்துகள் போன்ற முக்கிய உள்கட்டமைப்பு பணிகளுக்கு செலவிடுவதைக் குறைத்துக்கொள்ளும்.

​கட்டணங்கள் உயர்வு

​மின்சார வாரியம், போக்குவரத்துத் துறை போன்ற அரசு நிறுவனங்கள் கடனில் மூழ்கும்போது, இழப்பை ஈடுகட்ட:

​மின்சாரக் கட்டணம் உயரும்.

​பேருந்துக் கட்டணம் உயரும்.

​குடிநீர் மற்றும் கழிவுநீர் வரிகள் உயரும்.

​வேலைவாய்ப்புகள் குறையும்

​புதிய தொழிற்சாலைகளை ஈர்க்கவும், உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்தவும் அரசிடம் பணம் இல்லாதபோது, புதிய முதலீடுகள் குறையலாம். இது இளைஞர்களுக்கான வேலைவாய்ப்புகளைக் குறைக்கும்.

​வருங்கால தலைமுறை மீது கடன் சுமை

​இன்று அரசு வாங்கும் அதிகப்படியான கடன், நாட்டின் எதிர்கால இளைஞர்கள் மற்றும் குழந்தைகள் மீது வரியாக சுமத்தப்படும்.

​அனைத்து கடன்களும் கெட்டதா?

​அரசு கடன் வாங்குவதில் இரண்டு வகை உண்டு:

​நல்ல கடன் (Capital Expenditure): கடன் வாங்கி புதிய தொழிற்பேட்டைகள், பாலங்கள், துறைமுகங்கள், மின் திட்டங்கள் அமைத்தால் — அதன் மூலம் மாநிலத்திற்கு வருமானம் பெருகும், வேலைவாய்ப்பு உருவாகும், கடன் சுமை குறையும்.

​கவலையளிக்கும் கடன் (Revenue Deficit): வட்டி கட்டவும், அரசு ஊழியர்களின் சம்பளம் மற்றும் தினசரி நிர்வாகச் செலவுகளைச் சமாளிக்கவும் கடன் வாங்கினால், அது எந்த வருமானத்தையும் தராது; கடனை மட்டுமே பெருக்கும்.

​சுருக்கமாக:

​ஒரு மாநிலம் தனது வருமானத்திற்கு மீறி தொடர்ச்சியாக கடன் வாங்கும் போது, ஆரம்பத்தில் சலுகைகளாகத் தெரிந்தது, இறுதியில் உயர் வரிகள், அத்தியாவசிய கட்டண உயர்வு, விலைவாசி ஏற்றம் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு முடக்கம் என மக்களுக்கே சுமையாக வந்து சேரும்.

​அரசாங்கம் நிதியமைப்பைச் சீராகப் பராமரித்து, கடனை வளர்ச்சிப் பணிகளுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தும்போதுதான் மாநிலம் பாதுகாப்பாக இருக்கும். 

உங்கள் கருத்து முற்றிலும் நியாயமானது மற்றும் ஆழமான பொருளாதார உண்மையை பிரதிபலிக்கிறது. ஒரு நாட்டின் அல்லது மாநிலத்தின் நிதி நிர்வாகம் மற்றும் தனிநபர் நிதி மேலாண்மை ஆகியவை ஒன்றுடனொன்று நெருங்கிய தொடர்புடையவை.

​ஆட்சியாளர்களின் தெளிவற்ற நிதி மேலாண்மை மற்றும் மக்களின் மிதமிஞ்சிய கடன் பழக்கம் ஆகிய இரண்டும் இணைந்தால் என்ன மாதிரியான விளைவுகள் ஏற்படும் என்பதை சில முக்கிய அம்சங்கள் மூலம் விரிவாகப் பார்ப்போம்:

​1. நிர்வாகத் திறமையின்மையும் அரசு வருவாய் உருவாக்கமும்

​அரசாங்கம் என்பது வெறும் வரிகளை வசூலித்து செலவு செய்யும் அமைப்பு மட்டுமல்ல; அது புதிய பொருளாதார வாய்ப்புகளை உருவாக்கி, சுய வருவாயைப் பெருக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

​தொலைநோக்கு இன்மை: திறமையான ஆட்சியாளர்கள் புதிய தொழிற்சாலைகள், தொழில்நுட்ப மையங்கள், ஏற்றுமதி வாய்ப்புகள் போன்ற வருமானம் தரும் உள்கட்டமைப்புகளில் முதலீடு செய்வார்கள்.

​எளிமையான குறுக்குவழி (வரி உயர்வு): தெளிவான பொருளாதார அறிவு இல்லாதபோது, அரசிடம் இருக்கும் ஒரே வழி பெட்ரோல், டீசல், சொத்து வரி, மது விற்பனை மற்றும் ஆவணப் பதிவு போன்ற வரிகளைத் தொடர்ச்சியாக உயர்த்துவது மட்டுமே. இது நேரடியாக சாமானிய மக்களின் பாக்கெட்டையே பாதிக்கும்.

​2. அரசுகளின் வீண் செலவுகளும் கடன் சுமையும்

​நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல, ஆடம்பரச் செலவுகள், திட்டமிடப்படாத விளம்பரங்கள் மற்றும் தேர்தல் கால இலவசங்களுக்காக நிதியைத் தவறாகப் பயன்படுத்தும்போது:

​வருவாய் பற்றாக்குறை (Revenue Deficit): அன்றாட நிர்வாகச் செலவுகளுக்கே கடன் வாங்க வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.

​அத்தியாவசியச் சேவைகள் முடக்கம்: மருத்துவமனைகளில் மருந்து பற்றாக்குறை, மோசமான சாலைகள், சரியான பராமரிப்பில்லாத அரசுப் பள்ளிகள் மற்றும் பேருந்துகள் போன்ற பாதிப்புகள் உருவாகும். மக்களுக்கான அடிப்படை வசதிகள் தரமிறங்கும்.

​3. 'இஎம்ஐ' (EMI) கலாச்சாரமும் தனிநபர் நிதி நெருக்கடியும்

​இன்றைய சூழலில், அரசாங்கங்கள் மட்டுமல்லாமல் மக்களும் பெரிய அளவிலான கடன் வலையில் சிக்கியுள்ளனர்.

​போலி நுகர்வோர் கலாச்சாரம் (Consumerism): "இன்றே வாங்குங்கள், அப்புறம் செல்லுங்கள்" என்ற சலுகைகளினாலும், சுலபமான இஎம்ஐ (EMI) மற்றும் கிரெடிட் கார்டு வசதிகளினாலும், மக்கள் தங்கள் வருமானத்திற்கு மீறிய வாழ்க்கையை வாழத் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

​சேமிப்பு குறைகிறது: வருமானத்தில் பெரும்பகுதி இஎம்ஐ கட்டவே செலவாவதால், எதிர்கால அவசரத் தேவைகளுக்கோ அல்லது அடுத்த தலைமுறையின் கல்விக்கோ சேமிக்க முடியாமல் போகிறது.

​4. இருமுனை தாக்குதல்: மக்களுக்கும் அரசுக்கும் ஒரே நேரத்தில் நெருக்கடி

​அரசாங்கமும் கடனில் மூழ்கி, சாமானிய மக்களும் இஎம்ஐ கடனில் மூழ்கும்போது ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரம் மிக ஆபத்தான கட்டத்தை எட்டும்:

​மக்களிடம் பணப்புழக்கம் குறையும்: வரிகள் உயர்வாலும், இஎம்ஐ கடன்களாலும் மக்களிடம் செலவழிக்கப் பணம் இருக்காது.

​சந்தை முடக்கம்: மக்கள் பொருட்கள் வாங்குவதைக் குறைக்கும்போது, சிறு தொழில்களும் வியாபாரமும் முடங்கும்.

​பொருளாதார மந்தநிலை (Recession): வியாபாரம் குறைந்தால் அரசின் வரி வருவாயும் மீண்டும் குறையும். இது ஒரு நச்சுச் சுழற்சியாக மாறி ஒட்டுமொத்த பொருளாதாரத்தையும் பாதிக்கும்.

​சுருக்கமாகச் சொன்னால், அரசின் நிதி ஒழுக்கமின்மையும் மக்களின் எல்லை மீறிய கடன் பழக்கமும் நாட்டின் எதிர்காலத்தைப் பெரிய அளவில் கேள்விக்குறியாக்கும். ஆட்சியாளர்கள் தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் வருவாயைப் பெருக்கும் திட்டங்களைத் தீட்ட வேண்டும்; அதேபோல மக்களும் விழிப்புணர்வுடன் தங்கள் வரவு செலவை திட்டமிட்டு நிர்வகிக்க வேண்டியது இன்றைய காலகட்டத்தின் அவசிய தேவையாகும்.

அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால் .. மேலும் தினசரி ஆன்மீக வழிகாட்டுதலுக்கு சத்திய பாதை இஸ்லாத்தைப் பின்தொடரவும்.