மக்கள் யாருடைய அருவருப்பான பேச்சிலிருந்து விலகி ஒதுங்குகிறார்களோ-

“மக்கள் யாருடைய அருவருப்பான பேச்சிலிருந்து விலகி ஒதுங்குகிறார்களோ, அவர்தான் அல்லாஹ்விடம் மறுமை நாளில் மோசமானவர்”

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: ஒரு மனிதர் (எங்கள் வீட்டுக்குள் வர) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அனுமதி கேட்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவரை உள்ளே வரச்சொல்லுங்கள். அந்தக் கூட்டத்தாரிலேயே (இவர்) மோசமானவர்” என்று அவரைப் பற்றிச் சொன்னார்கள். (வீட்டுக்கு உள்ளே) அவர் வந்தபோது (எல்லாரிடமும் பேசுவதைப் போன்றே) அவரிட(மு)ம் நபி (ஸல்) அவர்கள் கனிவாகப் பேசினார்கள். (அவர் பேசிவிட்டு எழுந்து சென்றதும்) நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் அவரைக் குறித்து ஒரு விதமாகச் சொன்னீர்கள்.

பிறகு அவரிடமே கனிவாகப் பேசினீர்களே?” என்று கேட்டேன். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “ஆயிஷா! அல்லாஹ்விடம் மறுமை நாளில் தகுதியால் மிகவும் மோசமானவர் யாரெனில், மக்கள் எவரது அருவருப்பான பேச்சுகளிலிருந்து (தம்மைத்) தற்காத்துக் கொள்ள ஒதுங்கிக்கொள்கிறார்களோ அவர்தான். (அருவருப்பான பேச்சுகள் பேசும் அவர் குறித்து எச்சரிக்கை செய்யவே அவரைப் பற்றி அவ்வாறு சொன்னேன்)” என்றார்கள்.

அறிவிப்பவர்: ஆயிஷா (ரலி)

நூல் – (முஸ்லிம்: 5051) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதரைக் குறித்து முன்பே எச்சரிக்கையாகப் பேசிவிட்டு, அவர் வந்தபோது கனிவாகவே பேசினார்கள். இதைக் கண்ட ஆயிஷா (ரலி) குழம்பிப்போய் கேள்வி கேட்டதற்கு, அவர்கள் தந்த பதில் ஆழமானது — ஒருவரின் தீங்கிலிருந்து விலகி இருப்பதற்காக அவரை வெளிப்படையாக அவமானப்படுத்த வேண்டியதில்லை. எச்சரிக்கையும் கனிவும் ஒன்றை ஒன்று மறுக்காமல் இரண்டையும் காக்கக் கற்றுத் தந்தார்கள் நபி (ஸல்).

வீட்டிலோ, பணியிடத்திலோ, யாரையாவது காக்க வேண்டிய பொறுப்பு நமக்கு இருந்தால், அந்த எச்சரிக்கை நம்மை கடுமையான, முரட்டுத்தனமான மனிதராக மாற்றிவிடக் கூடாது. மற்றவரின் குறையை அடையாளம் கண்டுகொள்வதும், அவரிடம் நல்லெண்ணத்துடன் நடந்துகொள்வதும் ஒரே நேரத்தில் சாத்தியம் என்பதை இந்தச் சம்பவம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது.

“உன்னைப் பேணுபவனுடன் நான் பேணுவேன்; உன்னைத் துண்டிப்பவனை நான் துண்டிப்பேன்”

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹ் படைப்பினங்களைப் படைத்து முடித்தபோது “உறவு” எழுந்து, (இறைஅரியணையின் கால்களைப் பற்றிக்கொண்டு) “(மனிதர்கள் தம்) உறவுகளைத் துண்டிப்பதிலிருந்து உன்னிடம் பாதுகாப்புக் கோரியே இப்படி நிற்கிறேன்” என்று கூறி (மன்றாடி)யது. அல்லாஹ், “ஆம்; உன்னை (அதாவது உறவை)ப் பேணி நடந்துகொள்பவனுடன் நானும் நல்ல முறையில் நடந்துகொள்வேன் என்பதும், உன்னைத் துண்டித்துவிடுபவனை நானும் துண்டித்துவிடுவேன் என்பதும் உனக்குத் திருப்தியளிக்கவில்லையா?”

என்று கேட்டான். அதற்கு உறவு, “ஆம் (திருப்தியே) என் இறைவா!” என்று கூறியது. அல்லாஹ், “அது உனக்காக நடக்கும்” என்று சொன்னான் என்றார்கள். பிறகு, “நீங்கள் விரும்பினால் “நீங்கள் புறக்கணித்து பூமியில் குழப்பம் ஏற்படுத்தவும், உங்கள் உறவுகளை முறிக்கவும் முயல்வீர்களா? அவர்களையே அல்லாஹ் சபித்தான். அவர்களைச் செவிடாக்கினான். அவர்களின் பார்வைகளைக் குருடாக்கினான். அவர்கள் இக்குர்ஆனைச் சிந்திக்க வேண்டாமா? அல்லது அவர்களின் உள்ளங்கள்மீது அதற்கான பூட்டுக்கள் உள்ளனவா?” (47:22-24➚) ஆகிய இறைவசனங்களை ஓதிக்கொள்ளுங்கள்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர்: அபூஹுரைரா (ரலி)

நூல் – (முஸ்லிம்: 4994) ➚

படைப்பினங்கள் அனைத்தும் படைக்கப்பட்டு முடிந்தபோது, உறவே தானாக எழுந்து அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புக் கோரியது, குடும்ப உறவு எவ்வளவு பெரிய பொறுப்பு என்பதைக் காட்டுகிறது. இது வெறும் சமூக மரியாதை அல்ல; அல்லாஹ் நேரடியாகப் பொறுப்பேற்ற ஓர் உடன்படிக்கை.

உறவைப் பேணுபவனுடன் அல்லாஹ் நல்முறையில் நடப்பான்; துண்டிப்பவனையும் அவனே துண்டிப்பான் என்பது நமக்கு எச்சரிக்கை. இன்று நாம் புறக்கணிக்கும் உறவுகள் ஒவ்வொன்றும் நாளை நம் மேல் சாட்சியாக நிற்கும் என்பதை நினைவில் கொண்டு, முறிந்த உறவுகளை இன்றே இணைக்க முயலவேண்டும்.

“யார் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் என சாட்சி சொல்கிறாரோ, அவருக்கு நரகத்தை அல்லாஹ் தடை செய்துவிடுகிறான்”

அபூஅப்தில்லாஹ் அப்துர் ரஹ்மான் பின் உசைலா அஸ்ஸுனாபிஹீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது: உபாதா பின் அஸ்ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் மரணப் படுக்கையில் இருந்தபோது நான் அவர்களிடம் சென்று அழுதேன். அப்போது அவர்கள் “அமைதியாயிருங்கள். ஏன் அழுகிறீர்கள்? அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! சாட்சியம் கூறுமாறு எனக்கு வாய்ப்பளிக்கப் பட்டால் உங்களுக்காக நான் சாட்சியம் கூறுவேன். பரிந்துரை செய்ய எனக்கு வாய்ப்பளிக்கப்பட்டால் உங்களுக்காக நான் பரிந்துரைப்பேன்; எனக்கு சக்தி இருந்தால் நிச்சயமாக உங்களுக்கு நான் பயன் அளிப்பேன்” என்று கூறினார்கள்.

பிறகு பின்வருமாறு கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து செவியேற்ற உங்களுக்குப் பயனுள்ள எந்தச் செய்தியையும் உங்களிடம் தெரிவிக்காமல் இருந்ததில்லை. ஆனால், ஒரே ஒரு செய்தியைத் தவிர. அந்தச் செய்தியையும் இதோ என் உயிர் பிரியப்போகும் இந்நேரத்தில் உங்களிடம் நான் சொல்லப் போகிறேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: யார் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்றும் முஹம்மத் (ஆகிய நான்) அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் உறுதி கூறுகிறாரோ அவருக்கு அல்லாஹ் நரகத்தைத் தடை செய்துவிடுகிறான்.

அறிவிப்பவர்: அபூஅப்தில்லாஹ் அப்துர் ரஹ்மான் பின் உசைலா அஸ்ஸுனாபிஹீ (ரஹ்)

நூல் – (முஸ்லிம்: 47) ➚

மரணத்தின் விளிம்பில் நின்ற ஒரு மனிதர் தன்னைச் சந்திக்க வந்தவரிடம் அழவேண்டாம் என்று ஆறுதல் சொல்லிவிட்டு, தான் இதுவரை மறைத்துவைத்திருந்த ஒரு விஷயத்தைத்தான் கடைசியாக வெளியிட்டார். செல்வத்தையோ, உலக அறிவுரையையோ அல்ல, ஒரு மனிதரை நரகத்திலிருந்து காக்கக்கூடிய ஒரு வாக்கியத்தையே அவர் தன் கடைசி பரிசாக விட்டுச் சென்றார். மரணத்தின் தருணத்தில் ஒருவர் என்ன சொல்கிறாரோ, அதுவே அவர் உண்மையில் எதை மதிப்புமிக்கதாகக் கருதினார் என்பதைக் காட்டும்.

நம்மையும் இது ஒரு கேள்வி கேட்கச் செய்கிறது — நாம் பின் விட்டுச் செல்லப்போவது என்ன? நம் பிள்ளைகளுக்கும் நண்பர்களுக்கும் நினைவில் நிற்கும்படியாக நாம் விட்டுச் செல்லும் வார்த்தைகள் எத்தனை மதிப்புமிக்கவை என்பதை இப்போதிலிருந்தே யோசிக்க வேண்டும். ஒரு நல்ல வார்த்தை, சரியான நேரத்தில் சொல்லப்பட்டால், சொன்னவர் மறைந்த பின்னும் பல தலைமுறைகளுக்கு வழிகாட்டியாக நீடிக்கும்.

“நாங்கள் உன்னைப் பார்க்கும் வரை (நம்ப மாட்டோம்)” என்ற மக்களுக்குச் சிரித்துக் காட்சியளித்த இறைவன்

அபுஸ்ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது: ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்களிடம் (“உங்களில் யாரும் அங்கு -நரகத்திற்கு- வராமல் இருக்க முடியாது” எனும் (19:71➚ஆவது) வசனத்தில் இடம்பெற்றுள்ள) “வருதல்” பற்றிக் கேட்கப்பட்டது. அப்போது அவர்கள் (பின் வருமாறு) கூறினார்கள்: மறுமை நாளில் நாம் இப்படி இப்படி -அதாவது எல்லா மக்களுக்கும் மேல் (உயரமான குன்றின் மீது)- வருவோம். அப்போது ஒவ்வொரு சமுதாயத்தாரும் அவரவர் தெய்வச் சிலைகளுடனும் அவர்கள் வழிபட்டுவந்தவையுடனும் அழைக்கப்படுவர்.

முதலில் முதல் சமுதாயம், அடுத்து அதற்கடுத்த சமுதாயம் (என வரிசை முறையுடன் அழைக்கப்படுவார்கள்). பிறகு நம்மிடம் நம் இறைவன் வந்து “நீங்கள் யாரை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்பான். அப்போது (ஓரிறை நம்பிக்கையுள்ள) மக்கள், “நாங்கள் எங்கள் இறைவனை எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம்” என்று பதிலளிப்பார்கள். உடனே, அவன், “நான்தான் உங்கள் இறைவன்” என்பான். மக்கள் “நாங்கள் உன்னை (நேரடியாகப்) பார்க்காதவரை (உறுதி கொள்ளமாட்டோம்)” என்று கூறுவார்கள்.

ஆகவே, இறைவன் சிரித்தபடி அவர்களிடையே காட்சியளிப்பான். அவர்களை அழைத்துக்கொண்டு நடப்பான். அவர்களும் அவனைப் பின்தொடர்ந்து செல்வார்கள். அப்போது அவர்களிலுள்ள நம்பிக்கையாளர் (முஃமின்), நயவஞ்சகர் (முனாஃபிக்) ஆகிய ஒவ்வொருவருக்கும் ஓர் ஒளி வழங்கப்படும். அவர்கள் அந்த ஒளியைப் பின்தொடர்ந்து செல்வார்கள். நரகத்தின் (மேல் அமைக்கப்பட்டிருக்கும்) பாலத்தின் மீது கொக்கிகளும் முட்களும் இருக்கும். அவை அல்லாஹ் நாடிய சிலரை (அவரவர் தீமைகளுக்கேற்ப) கவ்விப் பிடிக்கும்.

பிறகு நயவஞ்சகர்களுக்கு வழங்கப்பட்டிருந்த ஒளி அணைக்கப்பட்டுவிடும். அதன் பிறகு (அந்தப் பாலத்தைக் கடந்து) நம்பிக்கையாளர்கள் மட்டும் தப்பிச்செல்வார்கள். (அவர்களில்) தப்பிச்செல்லும் முதல் கூட்டத்தாரின் முகங்கள் பௌர்ணமி இரவின் முழு நிலவைப் போன்று ஒளிரும்; அவர்கள் எழுபதாயிரம் பேர் இருப்பர்; அவர்களிடம் எந்த விசாரணையும் நடத்தப்படாது. பிறகு அவர்களைத் தொடர்ந்துவரும் கூட்டத்தார் வானத்துத் தாரகைகள் போன்று ஜொலிப்பர். இவ்வாறே அடுத்தடுத்து வருபவர்களும் (அவர்களது நன்மைகளுக்கேற்ப இலங்குவர்).

பிறகு பரிந்துரை (ஷஃபாஅத்) நடைபெறும். “அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை” (லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்) என்று கூறிய எவரது உள்ளத்தில் வாற்கோதுமையளவு நன்மை உள்ளதோ அவர் நரகத்திலிருந்து வெளியேறும்வரை (பரிந்துரைக்கு அனுமதி பெற்றவர்கள்) பரிந்துரைப்பார்கள். அ(ப்போது நரகத்திலிருந்து வெளியேற்றப்படுப)வர்கள் சொர்க்கத்தின் முற்றத்தில் வைக்கப்படுவார்கள். அவர்கள்மீது சொர்க்கவாசிகள் (ஜீவ) நீரைத் தெளிப்பார்கள். முடிவில் வெள்ளத்தில் வரும் விதைப் பயிர் முளைப்பதைப் போன்று (பொலிவுடன்) அவர்கள் எழுவார்கள்.

அத்தகையவர் மீதிருந்த தீக்காயங்கள் மறைந்துவிடும். பிறகு அவர் தமக்கு இந்த உலகமும் இன்னும் அதைப் போன்று பத்து மடங்கும் (சொர்க்கத்தில் தமக்குரியதாக) ஆக்கப்படும்வரை வேண்டிக்கொண்டேயிருப்பார்.

அறிவிப்பவர்: ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி)

நூல் – (முஸ்லிம்: 316) ➚

மறுமை நாளில் மக்கள் தங்கள் இறைவனை எதிர்பார்த்து நிற்கும் அந்தக் காட்சியில் ஒரு நுட்பமான பாடம் மறைந்திருக்கிறது. இறைவன் தானே வந்து அறிவித்தும் மக்கள் உடனே நம்பவில்லை; அவரைக் கண்ணால் காணும் வரை உறுதி கொள்ளவில்லை. அதற்காக அவர்கள் தண்டிக்கப்படவில்லை; மாறாக, இறைவன் புன்னகைத்தபடியே தன்னை வெளிப்படுத்தினான். உண்மையான விசுவாசிகளின் எச்சரிக்கை உணர்வைக் கூட இறைவன் கருணையுடன்தான் அணுகுகிறான் என்பதை இது காட்டுகிறது.

பாலம் கடக்கும் அந்தக் கட்டத்தில் நயவஞ்சகர்களின் ஒளி மட்டும் அணைந்துபோகிறது; நம்பிக்கையாளர்கள் அவரவர் நன்மைக்கேற்ப முன்னேறிச் செல்கிறார்கள். வெளியே ஒருவரை நம்பிக்கையாளர் என அடையாளம் காட்டுவது எளிது; ஆனால் அந்நாளில் வெளிப்படுவது உள்ளத்தில் மறைந்திருந்த உண்மையான ஒளிதான். இன்று நாம் சேகரிக்க வேண்டியது அதே ஒளியை — வெளித் தோற்றத்தையல்ல, உள்ளத்தின் உண்மையான பிரகாசத்தை.

அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால் .. மேலும் தினசரி ஆன்மீக வழிகாட்டுதலுக்கு சத்திய பாதை இஸ்லாத்தைப் பின்தொடரவும்.