நன்மையின் பின்னால் இருக்கும் உண்மையான நோக்கம்
மனித வாழ்க்கையில் நாம் பிறருக்கு செய்யும் நன்மைகள் அனைத்தும் ஒரே விதமான எதிர்பார்ப்பிலிருந்து உருவாகுவதில்லை. சில நேரங்களில் நாம் ஒருவருக்கு உதவும்போது, அவரிடமிருந்து நன்றி, பாராட்டு அல்லது பதிலுக்கு ஏதாவது கிடைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் நம்முள் இருக்கலாம். வேறு சில நேரங்களில், எந்தப் பிரதிபலனையும் எதிர்பாராமல், மனிதநேயத்தின் அடிப்படையில் நன்மை செய்யலாம்.
ஆனால், நாம் ஒருவருக்கு செய்த நன்மையை அவர் பின்னர் மறந்துவிடும்போது, அல்லது எதிர்பாராத விதமாக நமக்குத் தீங்கு செய்யும்போது, அது நம்முடைய மனதை வேதனைப்படுத்தலாம். “நான் இவருக்காக இவ்வளவு செய்தேன்; அவர் ஏன் இப்படிச் செய்கிறார்?” என்ற கேள்வி இயல்பாகவே எழலாம். அத்தகைய தருணங்கள் மனிதர்களின் நன்றியுணர்வைப் பற்றிய ஒரு பாடத்தை மட்டுமல்லாமல், நம்முடைய சொந்த நோக்கத்தையும் சிந்திக்க வைக்கும் தருணங்களாகவும் அமைகின்றன.
நாம் செய்த நன்மை உண்மையிலேயே நன்மைக்காகச் செய்யப்பட்டதா, அல்லது அதற்குப் பதிலாக அங்கீகாரம், நன்றி, அன்பு அல்லது ஏதேனும் எதிர்பார்ப்பை மனதில் வைத்திருந்தோமா என்பதை ஒவ்வொருவரும் தன்னுள் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. ஏனெனில் பிறர் நமது நன்மையை நினைவில் வைத்திருக்கிறார்களா என்பது நம் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை; ஆனால் நாம் எந்த நோக்கத்துடன் நன்மை செய்தோம் என்பது நமது உள்ளத்துடன் தொடர்புடையது.
இந்தக் கோணத்தில் பார்க்கும்போது, பிறர் மறந்துவிடுவதும், நம்மை ஏமாற்றுவதும் அல்லது நமக்குத் தீங்கு செய்வதும் கூட வாழ்க்கையின் ஒரு சோதனையாக அமையலாம். எல்லாம் வல்ல இறைவன், நாம் செய்த நன்மையின் வெளிப்புற விளைவுகளைவிட அதன் பின்னால் இருந்த உள்ளத்தின் நோக்கத்தை அறிந்தவன் என்ற நம்பிக்கை, மனிதனைப் பிறரின் பாராட்டை விட தனது மனச்சாட்சியை நோக்கித் திரும்பச் செய்கிறது.
ஆகவே, நன்மை செய்வோம்; ஆனால் அதற்கான பதிலை மனிதர்களிடமிருந்து கட்டாயமாக எதிர்பார்க்காமல் செய்வோம். நன்றி கிடைத்தால் அதை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்வோம்; மறக்கப்பட்டால் மனம் உடையாமல் இருப்பதற்கும் முயற்சிப்போம். ஏனெனில் ஒரு நன்மையின் உண்மையான மதிப்பு, அதைச் செய்த பிறகு உலகம் நம்மை எவ்வாறு நினைவுகூருகிறது என்பதில் மட்டும் இல்லை; அதைச் செய்தபோது நம் உள்ளத்தில் இருந்த தூய நோக்கத்திலும் இருக்கிறது.


0 கருத்துகள்
Welcome to your comment!