தவறுகளைக் கடந்து இறைவனை நம்பி முன்னோக்கிச் செல்வோம்
மனிதர்களாகிய நாம் அனைவரும் தவறு செய்யக்கூடியவர்களே. இந்த உலகில் தவறுகளே செய்யாத மனிதர் என்று யாரும் இல்லை. சில தவறுகள் அறியாமையால் நிகழ்கின்றன; சில தவறுகள் அவசரத்தால் ஏற்படுகின்றன; இன்னும் சில தவறுகள் நம்முடைய பலவீனங்களாலும் உணர்ச்சிகளாலும் நிகழ்கின்றன. ஆனால், நாம் செய்த தவறுகளே நம்முடைய முழு வாழ்க்கையையும் தீர்மானிக்க வேண்டும் என்பதில்லை. ஒரு தவறு செய்துவிட்டோம் என்பதற்காக நம்முடைய நம்பிக்கையையும், முயற்சியையும், எதிர்காலத்தையும் கைவிட்டுவிடக் கூடாது. ஏனெனில், தவறு செய்வது மனித இயல்பு; அந்தத் தவறிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொண்டு நம்மைச் சரிசெய்து கொள்வதே உண்மையான வளர்ச்சி.
சில நேரங்களில் நாம் செய்த ஒரு தவறு நம்முடைய மனதை மிகவும் பாதிக்கலாம். அந்தத் தவறை நினைத்து மீண்டும் மீண்டும் வருத்தப்படலாம். “ஏன் இப்படிச் செய்தேன்?”, “அன்று வேறு விதமாக நடந்திருந்தால் என்ன ஆகியிருக்கும்?”, “இனி என்னால் வாழ்க்கையில் முன்னேற முடியுமா?” என்று எண்ணற்ற கேள்விகள் நம்முடைய மனதில் எழலாம். இத்தகைய சிந்தனைகள் நம்மை மனச்சோர்வடையச் செய்து, நம்மிடம் இருக்கும் நம்பிக்கையையும் தைரியத்தையும் குறைத்துவிடுகின்றன. ஆனால், கடந்த காலத்தை நினைத்து வருந்துவதால் நடந்தவை மாறிவிடப் போவதில்லை. மாறாக, அந்த அனுபவத்திலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொண்டு, இனிமேல் அதே தவறு நிகழாமல் பார்த்துக்கொள்வதே நம்மால் செய்யக்கூடிய சிறந்த செயலாகும்.
எல்லாவற்றையும் அறிந்த சர்வவல்ல இறைவன், நாம் எதிர்கொள்ளும் சோதனைகளையும், நம்முடைய பலவீனங்களையும், நம் மனதில் மறைந்திருக்கும் வேதனைகளையும் நன்கு அறிந்தவன். நாம் செய்யும் தவறுகளுக்கு முன்பே அவற்றை அறிந்திருப்பவன் இறைவன் என்ற நம்பிக்கை, நம்முடைய வாழ்க்கையில் நம்பிக்கையையும் மன அமைதியையும் அளிக்கக்கூடும். ஆனால், இறைவன் அனைத்தையும் அறிந்தவன் என்பதற்காக நம்முடைய தவறுகளை நியாயப்படுத்திவிடக் கூடாது. மாறாக, நம்முடைய தவறுகளை உணர்ந்து, அவற்றைத் திருத்திக்கொண்டு, இறைவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு, நல்ல வழியில் வாழ முயற்சி செய்வதே உண்மையான இறைநம்பிக்கையின் வெளிப்பாடாகும்.
நாம் தவறு செய்துவிட்டால், முதலில் நம்முடைய தவறை நேர்மையாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அந்தத் தவறால் யாராவது பாதிக்கப்பட்டிருந்தால், அவர்களிடம் மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும். நம்மால் சரிசெய்யக்கூடிய பாதிப்புகள் இருந்தால், அவற்றைச் சரிசெய்ய முயற்சி செய்ய வேண்டும். அதன் பின்னர், இறைவனிடம் மனமுருகிப் பிரார்த்தனை செய்து, நமக்கு நேர்வழியைக் காட்டுமாறும், நம்முடைய காரியங்களை எளிதாக்கித் தருமாறும், மீண்டும் அதே தவறில் விழாமல் இருக்க வலிமையையும் தெளிவையும் அளிக்குமாறும் கேட்க வேண்டும். பிரார்த்தனை என்பது வெறுமனே வார்த்தைகளால் வேண்டிக்கொள்வது மட்டுமல்ல; இறைவனை நம்பியவாறு நம்முடைய செயல்களையும் சரியான திசையில் அமைத்துக்கொள்வதாகும்.
வாழ்க்கையில் சில நேரங்களில் நாம் எதிர்பார்த்தபடி எதுவும் நடக்காமல் போகலாம். நம்முடைய முடிவுகள் தோல்வியில் முடியலாம்; நம்முடைய முயற்சிகள் பலன் அளிக்காமல் போகலாம்; நாம் மிகவும் நம்பியவர்களிடமிருந்துகூட ஏமாற்றத்தைச் சந்திக்கலாம். அத்தகைய தருணங்களில், நம்முடைய வாழ்க்கையே முடிந்துவிட்டது என்று எண்ணுவது தவறு. ஏனெனில், ஒரு கதவுக்குப் பின்னால் மற்றொரு வாய்ப்பு இருக்கலாம். இன்று நமக்குப் புரியாத சில நிகழ்வுகள், நாளை நமக்கு ஒரு பாடமாகவும் அனுபவமாகவும் அமையலாம். எனவே, ஒவ்வொரு சோதனையையும் நம்மை அழிப்பதற்கான ஒன்றாகப் பார்க்காமல், நம்மைச் சிந்திக்கவும், திருந்தவும், வலிமையுடன் வளரவும் உதவும் அனுபவமாகப் பார்க்க வேண்டும்.
கடந்த காலத்தைப் பற்றி சிந்திப்பதற்கும், கடந்த காலத்திலேயே வாழ்வதற்கும் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது. கடந்த காலத்தை நினைத்து நம்முடைய தவறுகளை ஆராய்வது அவசியம்; ஆனால், அதே நினைவுகளில் சிக்கிக்கொண்டு நம்முடைய நிகழ்காலத்தையும் எதிர்காலத்தையும் இழப்பது நமக்கே நாமே செய்துகொள்ளும் அநீதியாகும். நடந்ததை மாற்ற முடியாவிட்டாலும், அதற்குப் பிறகு நாம் எவ்வாறு வாழப்போகிறோம் என்பதை மாற்றிக்கொள்ள முடியும். நேற்று நாம் செய்த தவறு நம்முடைய அனுபவமாக இருக்கட்டும்; அது நம்முடைய வாழ்க்கையின் முடிவாக மாறிவிட வேண்டாம்.
ஆகவே, தவறு செய்துவிட்டோம் என்பதற்காக நம்முடைய முயற்சிகளைக் கைவிடாதீர்கள். மனம் உடைந்து நம்பிக்கையை இழந்துவிடாதீர்கள். இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்; உங்களுடைய குறைகளை உணர்ந்து திருத்திக்கொள்ளுங்கள்; நல்ல செயல்களை அதிகரியுங்கள். உங்கள் மனதை அமைதிப்படுத்தி, உங்களால் இயன்ற முயற்சிகளைத் தொடர்ந்து செய்யுங்கள். எல்லாப் பிரச்சினைகளும் ஒரே நாளில் தீர்ந்துவிட வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்காமல், ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு சிறிய முன்னேற்றத்தையாவது அடைய முயற்சி செய்யுங்கள். சில மாற்றங்களுக்கு நேரம் தேவைப்படலாம்; சில காயங்கள் ஆறுவதற்கும் காலம் தேவைப்படலாம். இருப்பினும், நம்பிக்கையுடன் தொடர்ந்து முயற்சி செய்வதை ஒருபோதும் நிறுத்திவிடாதீர்கள்.
இறுதியாக, நாம் செய்த தவறு நம்மை வரையறுக்க வேண்டியதில்லை; அந்தத் தவறுக்குப் பிறகு நாம் எவ்வாறு திருந்தி வாழ்கிறோம் என்பதே நம்முடைய உண்மையான மாற்றத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. கடந்த காலத்தைப் பற்றிய வருத்தத்தைப் பாடமாக மாற்றுங்கள்; கண்ணீரை இறைவனிடம் செய்யும் பிரார்த்தனையாக மாற்றுங்கள்; தோல்வியைப் புதிய முயற்சிக்கான அனுபவமாக மாற்றுங்கள். இறைவனின் கருணை மீது நம்பிக்கை வைத்து, மன உறுதியுடன் நல்ல வழியில் தொடர்ந்து பயணியுங்கள். ஏனெனில், நம்முடைய கடந்த காலம் எப்படிப்பட்டதாக இருந்தாலும், இன்று மனம் திருந்தி நல்லதைத் தேர்ந்தெடுத்து வாழ்வதற்கான வாய்ப்பு நம்மிடம் இருக்கிறது. அந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி, இறைவனை நம்பி, நம்பிக்கையுடன் முன்னோக்கிச் செல்வோம்.


0 கருத்துகள்
Welcome to your comment!