சிறுமிகளே… மூத்தவர்களே… அல்லாஹ்விடம் நாம் எதை எடுத்துச் செல்லப் போகிறோம்?
“அந்நாளில் செல்வமும் பிள்ளைகளும் பயனளிக்காது. அல்லாஹ்விடம் தூய உள்ளத்துடன் வருபவரைத் தவிர.”
— அல்குர்ஆன் 26:88–89
சிறுமிகளே… இந்த வசனத்தை உங்கள் உள்ளத்தில் பதித்துக் கொள்ளுங்கள்!
என் அன்பான சிறுமிகளே!
இன்று நீங்கள் அழகான ஆடைகளை அணிகிறீர்கள். அழகாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்கள். நல்ல பொருட்கள் வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறீர்கள். நாளை நல்ல வீடு வேண்டும், நல்ல வாழ்க்கை வேண்டும், நல்ல கணவன் வேண்டும், குழந்தைகள் வேண்டும், செல்வம் வேண்டும் என்று கனவு காணலாம்.
இவை அனைத்தும் தவறு என்று அல்லாஹ்வின் வசனம் கூறவில்லை.
ஆனால், இவை எதுவும் உங்கள் வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய இலக்காக ஆகிவிடக்கூடாது.
உங்கள் அழகு ஒருநாள் மாறிவிடும்.
உங்கள் உடல் ஒருநாள் முதுமையடையும்.
உங்களிடம் இருக்கும் பொருட்கள் ஒருநாள் பழையதாகிவிடும்.
உங்களுடைய செல்வம் ஒருநாள் வேறொருவரின் கைகளுக்குச் செல்லலாம்.
ஆனால், அல்லாஹ்வுக்காக நீங்கள் வைத்திருந்த தூய உள்ளம் மட்டும் உங்கள் உண்மையான செல்வமாக இருக்கும்.
எனவே சிறுமிகளே…
மக்கள் உங்களை அழகாகப் பார்க்க வேண்டும் என்பதற்கு முன்னால், அல்லாஹ் உங்களை விரும்பக்கூடியவர்களாக மாறுங்கள்.
மக்கள் உங்கள் ஆடையைப் பாராட்ட வேண்டும் என்பதற்கு முன்னால், அல்லாஹ் உங்கள் நிய்யத்தைப் பாராட்டக்கூடியவர்களாக இருங்கள்.
மக்கள் உங்கள் அழகைப் பற்றி பேச வேண்டும் என்பதற்கு முன்னால், அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் உங்கள் நற்பண்புகள் பேசட்டும்.
உங்கள் இதயத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.
பொறாமையிலிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.
அகந்தையிலிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.
மற்றவர்களை இழிவாக நினைப்பதிலிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.
அல்லாஹ்வுக்காக மன்னிக்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
அல்லாஹ்வுக்காக நன்மை செய்யக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
உங்கள் வயது சிறியது என்பதால் உங்கள் அமல்கள் சிறியது என்று நினைக்காதீர்கள்.
நீங்கள் இன்று செய்யும் ஒரு சிறிய நன்மை, நாளை மறுமையில் உங்களுக்குப் பெரிய நன்மையாக இருக்கலாம்.
மூத்தவர்களே… உங்களிடமும் ஒரு வார்த்தை!
என் அன்பான மூத்தவர்களே!
நீங்கள் வாழ்க்கையின் பல பருவங்களைப் பார்த்தவர்கள்.
இளமையைப் பார்த்திருக்கிறீர்கள்.
உழைப்பைப் பார்த்திருக்கிறீர்கள்.
செல்வம் வந்ததையும் பார்த்திருக்கிறீர்கள்.
செல்வம் போனதையும் பார்த்திருக்கிறீர்கள்.
திருமணங்களையும் பார்த்திருக்கிறீர்கள்.
பிறப்புகளையும் பார்த்திருக்கிறீர்கள்.
மரணங்களையும் பார்த்திருக்கிறீர்கள்.
ஒருகாலத்தில் உங்கள் கைகளில் இருந்தவர்கள் இன்று பெரியவர்களாகி விட்டார்கள்.
ஒருகாலத்தில் உங்களுக்காக ஓடிய கால்கள் இன்று மெதுவாக நடக்கின்றன.
ஒருகாலத்தில் பலமாக இருந்த உடல் இன்று பலவீனமாகி இருக்கலாம்.
இப்போது நீங்கள் ஒரு விஷயத்தை மிகவும் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டிருக்க வேண்டும்:
இந்த உலகம் நிரந்தரமானது அல்ல.
எவ்வளவு செல்வம் இருந்தாலும் அது நம்முடன் வராது.
எவ்வளவு பிள்ளைகள் இருந்தாலும் அவர்கள் நம்முடன் கப்ருக்குள் வரமாட்டார்கள்.
எவ்வளவு பெரிய வீடு இருந்தாலும் அதில் நம்முடைய உடல் நிரந்தரமாகத் தங்காது.
அதனால் மூத்தவர்களே…
இன்னும் எவ்வளவு சேர்க்க வேண்டும் என்று மட்டும் சிந்திக்காதீர்கள்; இன்னும் எவ்வளவு அல்லாஹ்விடம் திரும்ப வேண்டும் என்றும் சிந்தியுங்கள்.
கடந்த காலத்தில் நடந்த தவறுகளுக்காக மனம் உடைந்து விடாதீர்கள்.
அல்லாஹ்விடம் திரும்புங்கள்.
மன்னிப்புக் கேளுங்கள்.
உங்கள் உள்ளத்தைச் சுத்தப்படுத்துங்கள்.
யார்மீதும் கோபம் இருந்தால் முடிந்தவரை மன்னியுங்கள்.
யாருடைய உரிமை உங்களிடம் இருந்தால் அதை நிறைவேற்றுங்கள்.
யாருடைய மனதைப் புண்படுத்தியிருந்தாலும் இயன்றால் அவரிடம் மன்னிப்புக் கேளுங்கள்.
ஏனென்றால், நாம் எப்போது அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கப் போகிறோம் என்பது நமக்குத் தெரியாது.
பெற்றோர்களே… உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நீங்கள் என்ன விட்டுச் செல்கிறீர்கள்?
அன்பான பெற்றோர்களே!
உங்கள் பிள்ளைகளுக்காக நீங்கள் உழைக்கிறீர்கள்.
அவர்களுக்காக பணம் சேமிக்கிறீர்கள்.
வீடு கட்டுகிறீர்கள்.
கல்விக்காக செலவு செய்கிறீர்கள்.
அவர்களுடைய எதிர்காலத்தைப் பற்றி கவலைப்படுகிறீர்கள்.
இவை அனைத்தும் உங்கள் அன்பின் அடையாளங்கள்.
ஆனால் ஒரு கேள்வியை மட்டும் உங்களிடம் கேட்க விரும்புகிறேன்:
“நான் என் பிள்ளைகளுக்கு சொத்தை மட்டும் விட்டுச் செல்கிறேனா? அல்லது அல்லாஹ்வை அஞ்சும் தூய உள்ளத்தையும் விட்டுச் செல்கிறேனா?”
ஒரு பெரிய வீடு அவர்களுக்கு விட்டுச் செல்வதைவிட,
அல்லாஹ்வை நேசிக்கும் இதயத்தை அவர்களுக்கு கற்றுக் கொடுங்கள்.
பணம் சம்பாதிப்பதை மட்டும் கற்றுக் கொடுப்பதைவிட,
ஹலாலையும் ஹராமையும் அறிந்து வாழக் கற்றுக் கொடுங்கள்.
மக்களிடம் மரியாதை பெறுவதைக் காட்டிலும்,
பெற்றோரை எவ்வாறு கண்ணியப்படுத்த வேண்டும் என்று கற்றுக் கொடுங்கள்.
ஏனென்றால், பிள்ளைகள் உங்கள் செல்வத்தின் வாரிசுகளாக மட்டும் இருக்கக்கூடாது.
உங்கள் ஈமானின் தொடர்ச்சியாகவும் இருக்க வேண்டும்.
பிள்ளைகளே… உங்கள் பெற்றோர்களை மறந்துவிடாதீர்கள்!
என் அன்பான பிள்ளைகளே!
உங்களிடம் இன்று வேலை இருக்கலாம்.
பணம் இருக்கலாம்.
நண்பர்கள் இருக்கலாம்.
உங்கள் சொந்த குடும்பம் இருக்கலாம்.
உங்கள் வாழ்க்கை வேறு திசையில் சென்றுகொண்டிருக்கலாம்.
ஆனால், உங்களுக்காக தங்கள் வாழ்க்கையைத் தியாகம் செய்த உங்கள் தாய், தந்தையை மறந்துவிடாதீர்கள்.
உங்கள் தாய் உங்களுக்காக எத்தனை இரவுகள் தூங்காமல் இருந்திருக்கலாம்.
உங்கள் தந்தை உங்களுடைய தேவைகளுக்காக எத்தனை சிரமங்களைச் சந்தித்திருக்கலாம்.
இன்று அவர்களுக்கு அதிகம் தேவையானது உங்கள் பணம் மட்டும் அல்ல.
உங்கள் அன்பு.
ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு.
ஒரு அன்பான வார்த்தை.
ஒரு சந்திப்பு.
ஒரு அணைப்பு.
“அம்மா, நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள்?”
“அப்பா, உங்களுக்கு ஏதாவது தேவையா?”
என்று கேட்பதே அவர்களுக்கு மிகப்பெரிய மகிழ்ச்சியாக இருக்கலாம்.
உங்கள் பெற்றோர்கள் உயிருடன் இருக்கும்போது அவர்களுக்கு நன்மை செய்யும் வாய்ப்பை இழந்துவிடாதீர்கள்.
சிறுமிகளே… மூத்தவர்களே… ஒரு நாளை நினைத்துப் பாருங்கள்!
ஒருநாள் நாம் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் நிற்க வேண்டிய நாள் வரும்.
அன்று நமது பணம் நம்மைக் காப்பாற்றாது.
நமது வீடு நம்மைக் காப்பாற்றாது.
நமது ஆடை நம்மைக் காப்பாற்றாது.
நமது புகழ் நம்மைக் காப்பாற்றாது.
நமது அந்தஸ்து நம்மைக் காப்பாற்றாது.
நமது உலகப் பொருட்கள் நம்முடன் வராது.
அப்போது நமக்கு மிகவும் தேவையானது:
அல்லாஹ்விடம் தூய உள்ளம்.
அதனால் இன்று முதலே நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்வோம்:
என் உள்ளம் எப்படி இருக்கிறது?
யார்மீது பொறாமை வைத்திருக்கிறேனா?
யார்மீது பகை வைத்திருக்கிறேனா?
யாருடைய உரிமையை நான் எடுத்திருக்கிறேனா?
நான் மக்களுக்குக் காட்டுவதற்காக நன்மை செய்கிறேனா?
அல்லாஹ்வுக்காக உண்மையாகச் செய்கிறேனா?
என் பெற்றோர்கள் என்னிடம் திருப்தியாக இருக்கிறார்களா?
என் பிள்ளைகள் என்னைப் பார்த்து ஈமானைக் கற்றுக்கொள்கிறார்களா?
நமது உண்மையான செல்வம் எது?
சிறுமிகளே!
உங்கள் உண்மையான அழகு உங்கள் முகத்தில் மட்டும் இல்லை; உங்கள் நல்ல குணத்தில் இருக்கிறது.
மூத்தவர்களே!
உங்கள் உண்மையான பெருமை நீங்கள் சேர்த்த செல்வத்தில் மட்டும் இல்லை; நீங்கள் அல்லாஹ்விடம் சேர்த்த நன்மைகளில் இருக்கிறது.
பெற்றோர்களே!
உங்கள் உண்மையான வெற்றி உங்கள் பிள்ளைகள் எவ்வளவு பணம் சம்பாதிக்கிறார்கள் என்பதில் மட்டும் இல்லை; அவர்கள் அல்லாஹ்வை அஞ்சும் நல்ல மனிதர்களாக வளர்வதில்தான் இருக்கிறது.
பிள்ளைகளே!
உங்கள் உண்மையான வெற்றி உலகத்தில் உயர்ந்து நிற்பதில் மட்டும் இல்லை; உங்கள் பெற்றோருக்கு நன்மை செய்து, அல்லாஹ்வின் திருப்தியைப் பெறுவதில்தான் இருக்கிறது.
இறுதியாக…
நாம் எல்லோரும் இந்த உலகத்தில் பயணிகள்.
யாருக்கும் இங்கு நிரந்தர வீடு இல்லை.
இன்று நாம் இருக்கிறோம்.
நாளை வேறு ஒருவர் இருப்பார்.
நாம் சேர்த்த செல்வத்தை மற்றவர்கள் பயன்படுத்துவார்கள்.
நாம் கட்டிய வீட்டில் மற்றவர்கள் வாழ்வார்கள்.
நாம் விட்டுச் சென்ற பொருட்களை மற்றவர்கள் எடுத்துக்கொள்வார்கள்.
ஆனால் நம்முடைய தூய உள்ளமும், ஈமானும், நற்செயல்களும் அல்லாஹ்வின் அனுமதியால் நமக்கு மறுமையில் பயன் தரும்.
எனவே…
சிறுமிகளே — உங்கள் உள்ளத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.
இளைஞர்களே — உலகத்தின் பின்னால் ஓடிக்கொண்டே மறுமையை மறந்துவிடாதீர்கள்.
பெற்றோர்களே — உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு செல்வத்தைவிட ஈமானை விட்டுச் செல்லுங்கள்.
பிள்ளைகளே — உங்கள் பெற்றோர்களை அவர்கள் உயிருடன் இருக்கும்போதே கண்ணியப்படுத்துங்கள்.
மூத்தவர்களே — கடந்த காலத்தை நினைத்து வருந்துவதில் மட்டும் இருக்காமல், மீதமுள்ள வாழ்க்கையை அல்லாஹ்விடம் அழகாகத் திரும்புவதற்காகப் பயன்படுத்துங்கள்.
ஏனென்றால் இறுதியில் நாம் அனைவரும் அல்லாஹ்விடம் திரும்பிச் செல்லப் போகிறோம்.
அப்போது நம்மிடம் கேட்கப்படும் கேள்வி:
“எவ்வளவு செல்வம் சேர்த்தாய்?” என்பது மட்டும் அல்ல.
“எந்த உள்ளத்துடன் என்னிடம் வந்தாய்?”
அதனால் நமது மிகப்பெரிய ஆசை ஒன்றாக இருக்கட்டும்:
“யா அல்லாஹ்! உலகத்தில் எங்களுக்கு நீ கொடுத்தவற்றுக்கு நன்றி செலுத்தி வாழச் செய். எங்கள் உள்ளங்களைப் பரிசுத்தப்படுத்து. எங்கள் பெற்றோர்களுக்கு நன்மை செய்யச் செய். எங்கள் பிள்ளைகளை நல்லவர்களாக ஆக்கு. இறுதியில், செல்வமும் பிள்ளைகளும் பயனளிக்காத அந்த நாளில், தூய உள்ளத்துடன் உன்னிடம் வரக்கூடிய அடியார்களில் எங்களையும் சேர்த்தருள்வாயாக.”
ஆமீன் யா ரப்பல் ஆலமீன்.

0 கருத்துகள்
Welcome to your comment!