இல்லாத ஒன்றைத் தேடும் மனம்: இருப்பதை மறந்துவிடும் மனிதப் பண்பு

 

*இல்லாத ஒன்றைத் தேடும் மனம்: இருப்பதை மறந்துவிடும் மனிதப் பண்பு*

முன்னுரை**  

மனித மனம் என்பது ஒரு சிக்கலான அமைப்பு. அது எப்போதும் தேடும், ஏங்கும், ஆசைப்படும். சில நேரங்களில் நம்மிடம் இருக்கும் வளங்கள், திறமைகள், ஆசீர்வாதங்களை மறந்துவிட்டு, இல்லாதவற்றைத் தேடி அலைகிறோம். இந்தப் போக்கு நமது மகிழ்ச்சியைக் குறைக்கிறது, நிறைவேற்றப்படாத ஆசைகளால் வாழ்க்கையைக் கசப்பாக்குகிறது. ஆனால், இறைவன் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்துவமான திறமைகளையும் அருட்கொடைகளையும் வழங்கியிருக்கிறான். அவற்றை அறிந்து மதித்து வாழ்வதே உண்மையான புத்திசாலித்தனம்.

*இல்லாததைத் தேடும் மனித இயல்பு**  

மனிதர்களின் ஒரு பெரிய பலவீனம் என்னவென்றால், தங்களிடம் இல்லாதவற்றை விரும்பி வேதனைப்படுவது. சிலர் பணத்தைத் தேடுகிறார்கள், சிலர் புகழை நோக்கி ஓடுகிறார்கள், சிலர் அழகைப் பற்றி கவலைப்படுகிறார்கள். ஆனால், அவர்களிடம் ஏற்கனவே இருக்கும் நல்லொழுக்கம், குடும்ப அன்பு, ஆரோக்கியம் போன்றவற்றை அவர்கள் மதிப்பதில்லை.  

> *"பெற்றதைக் கொண்டு மகிழாத மனம், பெறாததை நினைத்து வருந்தும்."*  

இந்த மனோபாவம் நம்மை எப்போதும் அமைதியற்றதாகவும், அதிருப்தியுடனும் வாழ வைக்கிறது.

*இருப்பதை மறந்துவிடும் மனம்**  

நம்மிடம் உள்ளவற்றை நாம் அடிக்கடி மறந்துவிடுகிறோம். உதாரணமாக:  

- ஒரு குருடர் பார்க்கும் பேராசையைப் பற்றி நினைத்தால், நமக்கு இருக்கும் கண்களின் மதிப்பு புரியும்.  

- ஓடக்கூடிய கால்கள் இருந்தும், சோம்பலால் அவற்றைப் பயன்படுத்தாதவர்கள் பலர்.  

- குடும்பத்தில் இருக்கும் அன்பைப் பாராட்டாமல், வெளியே உறவுகளைத் தேடுகிறோம்.  

நாம் பெற்றிருக்கும் எளிய வாழ்க்கை, ஆரோக்கியம், அன்பான உறவுகள் ஆகியவற்றை நாம் மதிக்கத் தவறினால், அவை நமக்குக் கிடைத்திருப்பதே ஒரு பெரிய வரப்பிரசாதம் என்பதை உணர மாட்டோம்.

*இறைவனின் தனித்துவமான கொடைகள்**  

இறைவன் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்துவமான திறமைகளைக் கொடுத்திருக்கிறான். ஒருவருக்குக் கவிதை எழுதும் திறன் இருக்கலாம், மற்றொருவருக்குப் பேச்சுத் திறன் இருக்கலாம். ஒருவர் கைவண்ணத்தில் வல்லவராக இருப்பார், மற்றொருவர் கணிதத்தில் திறமையாக இருப்பார். இந்தத் திறமைகள் அனைத்தும் இறைவனின் அருட்கொடைகள்.  

*"ஒவ்வொருவரும் தனித்துவமானவர்; ஒருவரை ஒருவர் ஒப்பிடுவது அர்த்தமில்லாதது."*  

நாம் நமது திறமைகளை முழுமையாகப் பயன்படுத்தி, அவற்றை வளர்த்துக் கொண்டால், நமக்கு இல்லாதவற்றைப் பற்றிய ஏக்கம் தானாகவே குறையும்.

*நன்றியுணர்வு: மன அமைதிக்கான வழி**  

இல்லாததைத் தேடுவதை விட, இருக்கும் வற்றிற்கு நன்றி செலுத்துவது மன அமைதியைத் தரும். ஒவ்வொரு நாளும் நம்மிடம் உள்ள நல்ல விஷயங்களை எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்.  

- **உடல் ஆரோக்கியம்** இருந்தால், அது ஒரு பெரிய வரம்.  

- **குடும்பம்** இருந்தால், அது ஒரு பேராசீர்வாதம்.  

- **சிறிய திறமைகள்** கூட பெரிய முன்னேற்றத்திற்கு வித்தாகலாம்.  

நன்றியுணர்வுடன் வாழ்பவர்களே உண்மையான மகிழ்ச்சியை அடைகிறார்கள்.

*முடிவுரை**  

மனித மனம் எப்போதும் புதியவற்றைத் தேடும். ஆனால், அந்தத் தேடலில் நம்மிடம் ஏற்கனவே இருக்கும் அருமையான விஷயங்களை மறந்துவிடக் கூடாது. இறைவன் நமக்குத் தந்திருக்கும் திறமைகளையும், வாய்ப்புகளையும் முழுமையாகப் பயன்படுத்துவதே வாழ்க்கையின் உண்மையான ஞானம்.  

"இருப்பதை மகிழ்ச்சியோடு ஏற்றுக்கொள்; இல்லாததைப் பற்றி வருந்தாதே!"*  

இந்த உணர்வோடு வாழ்ந்தால், வாழ்க்கை எப்போதும் நிறைவுடனும், இறை ஆசீர்வாதத்துடனும் இருக்கும்.