அல்லாஹ் நினைத்திருந்தால் நம்மை மூளை வளர்ச்சி இல்லாதவர்களாகவோ அல்லது மாற்றுத்திறனாளிகளாகவோ படைத்திருக்க முடியும்.
அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகள்: அல்லாஹ் நினைத்திருந்தால் நம்மை மூளை வளர்ச்சி இல்லாதவர்களாகவோ அல்லது மாற்றுத்திறனாளிகளாகவோ படைத்திருக்க முடியும். ஆனால், அவன் நம்மை ஆரோக்கியமானவர்களாகப் படைத்துள்ளான் .
ஆரோக்கியமான குழந்தைகள்: நமக்குக் கிடைத்துள்ள ஆரோக்கியமான குழந்தைகள் அல்லாஹ்வின் ஒரு பெரிய அருட்கொடை. குறைபாடுள்ள குழந்தைகளை வழங்கவும் அவனுக்கு அதிகாரம் உண்டு என்பதை நாம் உணர வேண்டும் .
எளியவர்களைக் கண்டு பாடம் பெறுதல்: வீதிகளில் உறங்குபவர்கள், பிச்சை எடுப்பவர்கள் மற்றும் உணவின்றித் தவிப்பவர்களைப் பார்க்கும் போது, அல்லாஹ் நமக்குத் தந்துள்ள வசதிகளை எண்ணிப் பார்த்து அவனுக்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும்.
நன்றி செலுத்துதல் (அல்ஹம்துலில்லாஹ்): நம் நிலையை உணர்ந்தால், நம் இதயம் தானாகவே 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' (எல்லாப் புகழும் இறைவனுக்கே) என்று சொல்லும். மேலும், கஷ்டப்படுபவர்களுக்குத் தானாகவே உதவி செய்ய நம் மனம் முன்வரும் .
தற்பெருமை கொள்ளக்கூடாது: நம்முடைய வெற்றி, திறமை அல்லது நம் குழந்தைகள் மருத்துவர் ஆவது போன்ற சாதனைகளை நம்முடைய சொந்த உழைப்பால் வந்ததாக மட்டும் நினைக்கக்கூடாது. இவை அனைத்தும் அல்லாஹ் தந்த அருட்கொடைகள் .
இறைநேசம்: ஒரு உண்மையான முஃமினின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) உள்ளத்தில் அல்லாஹ்வின் மீது அளவற்ற நேசமும், பயமும் இருக்க வேண்டும். அவனுக்காக எதையும் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருக்க வேண்டும் .
மறுமை நாள் எச்சரிக்கை: இந்த உண்மைகளை நாம் இப்போது உணராவிட்டாலும், மரணத்தின் போதோ, (மண்ணறை) வாழ்க்கையிலோ அல்லது மறுமை நாளிலோ நரகத்தின் கொடூரத்தைப் பார்க்கும் போது நிச்சயம் உணர்வோம். ஆனால் அப்போது உணர்வதில் எந்தப் பயனும் இல்லை .
வாழ்வின் மதிப்பு: நாம் இன்று உயிரோடு இருப்பதும் அல்லாஹ் நமக்கு வழங்கிய ஒரு வாய்ப்பு மற்றும் அருட்கொடையாகும் .
சுருக்கமாகச் சொன்னால், நமக்குக் கிடைத்துள்ள உடல் ஆரோக்கியம், செல்வம் மற்றும் குடும்பம் போன்ற அனைத்துமே இறைவனின் கொடை என்றும், அதற்கு நன்றி செலுத்தி நல்வழியில் வாழ வேண்டும் .
அல்லாஹ் வழங்கிய அருட்கொடைகளும், ஒரு முஃமினின் கடமைகளும் குறித்த தங்களின் கருத்துக்கள் மிகவும் ஆழமானவை மற்றும் சிந்திக்கத்தக்கவை. இதனை அடிப்படையாகக் கொண்டு, வாழ்வின் எதார்த்தத்தையும் இறைவனுக்கு நாம் செலுத்த வேண்டிய நன்றியையும் விளக்கும் ஒரு விரிவான கட்டுரை இதோ:
அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளும் நன்றியுள்ள இதயமும்
இவ்வுலகில் மனிதனாகப் பிறந்த ஒவ்வொருவருக்கும் இறைவன் எண்ணற்ற அருட்கொடைகளை வாரி வழங்கியுள்ளான். "அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை நீங்கள் எண்ணிப்பார்த்தால், அவற்றை உங்களால் எண்ணி முடியாது" (அல்குர்ஆன் 14:34) என்று வேதம் கூறுகிறது. நம்முடைய வாழ்வின் ஒவ்வொரு நொடியும் அவனது கருணையாலேயே இயங்குகிறது.
1. ஆரோக்கியம்: விலைமதிப்பற்ற சொத்து
நம்மில் பலர் ஆரோக்கியத்தை ஒரு சாதாரண விஷயமாகக் கருதுகிறோம். ஆனால், சிந்தித்துப் பார்த்தால் அல்லாஹ் நம்மை மூளை வளர்ச்சி குன்றியவர்களாகவோ அல்லது உடல் ஊனமுற்றவர்களாகவோ படைத்திருக்க முடியும். அவ்வாறு அவன் செய்திருந்தால், அதைத் தடுக்கும் ஆற்றல் யாருக்கும் இல்லை.
நமது கண்கள் பார்ப்பதும், காதுகள் கேட்பதும், இதயம் தானாகத் துடிப்பதும் அவன் தந்த பிச்சை. மருத்துவமனைகளில் ஆக்சிஜன் சிலிண்டர் உதவியுடன் சுவாசிப்பவர்களைப் பார்க்கும் போதுதான், நாம் இலவசமாக சுவாசிக்கும் காற்றின் மதிப்பு புரிகிறது. எனவே, முழுமையான உடல் ஆரோக்கியத்துடன் நம்மைப் படைத்த இறைவனுக்கு நாம் எப்போதும் கடமைப்பட்டுள்ளோம்.
2. சந்ததிகளும் அல்லாஹ்வின் சோதனையும்
நமக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள ஆரோக்கியமான குழந்தைகள் அல்லாஹ்வின் மிகப்பெரிய அருட்கொடை. உலகில் எத்தனையோ பெற்றோர்கள் குறைபாடுள்ள குழந்தைகளை வைத்துக்கொண்டு கண்ணீர் வடிக்கிறார்கள். அல்லாஹ் நினைத்திருந்தால் நமக்கும் அத்தகைய குழந்தைகளை வழங்கியிருக்க முடியும்.
பிள்ளைகள் மருத்துவர்களாகவோ, பொறியாளர்களோ ஆவது நமது திறமையால் மட்டும் நிகழ்வதல்ல. அது இறைவனின் தனிப்பெரும் கருணை. நம் பிள்ளைகளின் வெற்றியைப் பார்த்து தற்பெருமை கொள்வதை விடுத்து, "இது என் இறைவன் எனக்குத் தந்த அருள்" என்று பணிவுடன் கூற வேண்டும்.
3. எளியோரைப் பார்த்துப் பாடம் பெறுதல்
இஸ்லாம் நமக்குக் கற்றுத்தரும் ஒரு உன்னதப் பண்பு என்னவென்றால், உலக விவகாரங்களில் நம்மை விடக் கீழ் நிலையில் இருப்பவர்களைப் பார்க்க வேண்டும்.
* வீதியோரம் உறங்குபவர்கள்.
* ஒரு வேளை உணவிற்காக ஏங்குபவர்கள்.
* தங்குவதற்கு இடமின்றித் தவிப்பவர்கள்.
இவர்களைக் காணும்போது, நமக்குக் கிடைத்துள்ள வீடு, உணவு, உடை ஆகிய வசதிகளுக்காக இதயம் தானாக 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' (எல்லாப் புகழும் இறைவனுக்கே) என்று சொல்ல வேண்டும். இந்த உணர்வுதான் ஒரு மனிதனைப் பிறருக்கு உதவும் கருணையாளனாக மாற்றுகிறது.
4. தற்பெருமையும் உண்மையான இறைநேசமும்
"நான் உழைத்தேன், அதனால் முன்னேறினேன்" என்ற எண்ணம் ஒருவனிடம் தற்பெருமையை (கிப்ரு) உருவாக்குகிறது. இது ஷைத்தானின் குணம். மாறாக, "அல்லாஹ் எனக்கு வாய்ப்பளித்தான், அதனால் நான் முன்னேறினேன்" என்று நினைப்பது இறைநம்பிக்கையாளரின் பண்பு.
உண்மையான முஃமின் அல்லாஹ்வின் மீது அளவற்ற நேசம் கொண்டிருப்பான். அதே சமயம், அவனது கட்டளைகளை மீறினால் ஏற்படப்போகும் தண்டனையைப் பற்றி பயமும் கொண்டிருப்பான். இந்த நேசமும் பயமும் கலந்த உணர்வே ஒருவனை நேர்வழியில் செலுத்தும்.
5. மரணமும் மறுமை எச்சரிக்கையும்
இன்று நாம் அனுபவிக்கும் இந்த வாழ்க்கை நிரந்தரமானது அல்ல. நாம் அனுபவிக்கும் ஒவ்வொரு அருட்கொடை குறித்தும் மறுமையில் கேள்வி கேட்கப்படும்.
"பின்னர், அந்நாளில் (உங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட) அருட்கொடைகளைப் பற்றி நிச்சயமாக நீங்கள் கேட்கப்படுவீர்கள்." (அல்குர்ஆன் 102:8)
மரணத்திற்குப் பிறகு கப்ரிலோ (மண்ணறை) அல்லது நரகத்தின் வாசலிலோ நின்று கொண்டு வருந்துவதில் எந்தப் பயனும் இல்லை. காலம் கடந்து உண்மையை உணர்வதை விட, கண்கள் திறந்திருக்கும் போதே, உயிர் உடலில் இருக்கும் போதே இறைவனின் வல்லமையை உணர்ந்து அவனிடம் சரணடைவதே புத்திசாலித்தனம்.
முடிவுரை
நாம் இன்று உயிரோடு இருப்பதும், இந்த வரிகளை வாசிப்பதும் அல்லாஹ் நமக்கு வழங்கிய ஒரு வாய்ப்பாகும். கடந்த காலத் தவறுகளுக்கு மன்னிப்புத் தேடி (தவ்பா), இனி வரும் காலங்களில் நன்றியுள்ள அடியாராக வாழ உறுதி பூண வேண்டும்.
நாம் பெற்றிருக்கும் செல்வம், பதவி, அறிவு அனைத்தும் ஒரு நாள் நம்மை விட்டுப் பிரிந்துவிடும். ஆனால், அந்த அருட்கொடைகளுக்காக நாம் இறைவனுக்குச் செலுத்திய 'நன்றி' மட்டுமே நம்முடன் வரும்.
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக
Welcome to your comment!