நீங்கள் மரணித்த பிறகு இந்த உலகம்...

 

நீங்கள் மரணித்த பிறகு இந்த உலகம் உங்களை வெகுவிரைவில் மறக்கும் என்பதை நீங்கள் அறிந்திருந்தால்..?

"அல்லாஹ்வை மறந்து, அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்தாமல் இருந்திருக்க மாட்டீர்கள்."

"மரணம் நெருங்கும் போது நீங்கள் வாழ துடிப்பீர்கள்."

நீங்கள் எவ்வளவு விரைவாக மறக்கப்படுவீர்கள் என்பதை நீங்கள் அறிந்திருந்தால், மக்களின் அங்கீகாரத்தைத் தேடுவதை நிறுத்திவிட்டு, உங்கள் வாழ்க்கையை அல்லாஹ்வை மகிழ்விப்பதற்காக அர்ப்பணிப்பீர்கள்.

நிச்சயமாக, மரணத்தின் நிலையாமையையும், படைத்தவனின் பொருத்தத்தைப் பெறுவதன் அவசியத்தையும் உணர்த்தும் வகையில் இதோ ஒரு கட்டுரை:

நிலையற்ற உலகம்: மறக்கப்படும் மனிதனும் மாறாத இறைவனும்

இந்த உலகம் ஒரு மாயை. இங்கே நாம் விட்டுச் செல்லும் சுவடுகள் மணலில் எழுதப்பட்ட வரிகளைப் போன்றது; அடுத்த அலை வந்தவுடன் அவை அழிந்துவிடும். நாம் மரணித்த சில நிமிடங்களிலேயே நம் பெயருக்குப் பதில் 'ஜனாஸா' (உடல்) என்ற பெயரே சூட்டப்படுகிறது. இவ்வளவு விரைவாக மறக்கப்படப்போகும் ஒரு மனிதன், ஏன் இந்த உலகத்தின் புகழுக்காகவும் அங்கீகாரத்திற்காகவும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறான்?

1. மறதி என்பது உலக இயல்பு

நாம் இன்று யாரை எல்லாம் நம் உயிர் என்று நினைக்கிறோமோ, அவர்கள் சில காலங்களிலேயே நம்மை மறந்து தங்கள் இயல்பு வாழ்க்கைக்குத் திரும்பிவிடுவார்கள்.

 * குடும்பம்: அழுவார்கள், சில மாதங்களில் தேறுவார்கள், பின் நம் நினைவுகள் ஒரு புகைப்படமாகவோ அல்லது ஆண்டுக்கு ஒருமுறை வரும் பேச்சாகவோ மாறும்.

 * நண்பர்கள்: சில காலம் நம்மைப் பற்றிப் பேசுவார்கள், பின் புதிய நண்பர்களுடன் பிஸியாகிவிடுவார்கள்.

 * சமூகம்: அடுத்த சில நாட்களில் வேறு ஒரு பரபரப்பான செய்தியைத் தேடி ஓடிவிடும்.

நாம் எவ்வளவு விரைவாக மறக்கப்படுவோம் என்பதை உணர்ந்தால், மனிதர்களின் பாராட்டுக்காக நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் எவ்வளவு வீணானது என்பது புரியும்.

2. அங்கீகாரம் தேடும் தாகம்

நம்மில் பலர் அடுத்தவர்கள் நம்மைப் பற்றி என்ன நினைப்பார்கள் என்பதற்காகவே வாழ்கிறோம். பிறர் நம்மைப் புகழ வேண்டும் என்பதற்காகவே ஆடம்பரம் செய்கிறோம், பொய் சொல்கிறோம், ஏன் சில சமயம் இறைவனைத் தொழுவதைக் கூட மறக்கிறோம். ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், மக்களின் பாராட்டு என்பது நிரந்தரமற்றது. இன்று உங்களைப் புகழ்பவர்கள், நாளை உங்களை இகழலாம். ஆனால், அல்லாஹ்வின் அங்கீகாரம் அப்படியல்ல. அவன் நீங்கள் செய்த கடுகளவு நன்மையையும் வீணாக்குவதில்லை.

3. மரணம் நெருங்கும்போது ஏற்படும் ஏக்கம்

"மரணம் நெருங்கும் போது மனிதன் வாழத் துடிப்பான்" என்று நீங்கள் குறிப்பிட்டது மிக ஆழமான உண்மை. அது நீண்ட காலம் வாழ்வதற்காக அல்ல; மாறாக, "இறைவா! எனக்கு இன்னும் ஒரு நிமிடம் அவகாசம் கொடு, நான் உன்னைத் தொழுது கொள்கிறேன், தர்மம் செய்கிறேன், உனக்கு நன்றி செலுத்துகிறேன்" என்று கெஞ்சுவதற்காகவே அந்தத் துடிப்பு இருக்கும்.

அல்லாஹ் திருமறையில் கூறுகிறான்:

> "எங்களுக்கு ஒரு சிறிய தவணை கொடுக்கக் கூடாதா? (அவ்வாறு கொடுத்தால்) உன்னுடைய அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டு, (உன்) தூதர்களை நாங்கள் பின்பற்றுகிறோம்" (அல்குர்ஆன் 14:44).

> 

4. இலக்கை மாற்றுங்கள்: மக்களிடமிருந்து இறைவனிடம்

நாம் மறக்கப்படுவோம் என்பதை அறிவது ஒரு சோகமான விஷயம் அல்ல; அது ஒரு விடுதலை. அந்த உண்மை தெரிந்தால்:

 * மக்களின் விமர்சனங்களைக் கண்டு நாம் அஞ்சமாட்டோம்.

 * அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்துவதில் குறை வைக்க மாட்டோம்.

 * நம்முடைய ஒவ்வொரு செயலும் 'ரியா' (முகஸ்துதி) இன்றி, தூய்மையான எண்ணத்துடன் அமையும்.

முடிவுரை

இந்த உலகம் ஒரு தற்காலிகத் தங்குமிடம். இங்கே நாம் தேடும் புகழும் அந்தஸ்தும் மண்ணோடு மண்ணாகிவிடும். ஆனால், அல்லாஹ்வுக்காக நாம் செய்யும் திக்ருகளும், அவனுக்குச் செலுத்தும் நன்றிகளும், அவனுடைய திருப்திக்காக நாம் காட்டும் அன்பும் மட்டுமே கபூரிலும் (மண்ணறை), மறுமையிலும் நம்மோடு வரும்.

மக்களின் கைதட்டலுக்காக வாழாமல், நம்மைப் படைத்தவனின் 'ரளா' (திருப்தி) எனும் உயரிய பரிசை அடைய நம் வாழ்க்கையை அர்ப்பணிப்போம்.